tag:blogger.com,1999:blog-138392792011-04-21T22:02:53.347-07:00SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-48909631880980104592007-10-23T02:28:00.000-07:002007-10-23T02:35:16.779-07:00<em><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">matagal ko ding hindi nagalaw tong blog na to... katulad ng matagal na panahon na nabulag ako sa pag-ibig na dumating... okay... hindi nabulag... nagmahal...</span></strong></em><br /><em><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"></span></strong></em><br /><span style="font-family:courier new;">marami ng nangyari... ngayon, nag-aantay na lang akong ipatawag sa OSA.. galing di ba???</span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">lapse.... bad air...</span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">peo magaling ako eh.. eto matatag.. pilit na hinahanap ang tatag ng loob sa <strong><span style="font-size:180%;">MGA KAIBIGAN KO, YOSI AT ALAK</span></strong>. wala, ganun talaga.... mahina rin ako... sino bang nagsabing si Louie Dasas ay matatag??? hahahaha.... tao rin po ako... nanghihina rin... hindi ako Diyos... wala akong pakialam sa mga taong kung ano man ang sabihin nila... </span><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">PUTANGINA NILANG LAHAT.</span></strong><br /><span style="font-family:courier new;"></span><br /><span style="font-family:courier new;">basta ngayon, alam ko ang gusto ko... <strong><span style="font-size:180%;">AT WALANG PUTANGINANG ALAKDAN ANG PIPIGIL SA AKIN....</span></strong></span><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-4890963188098010459?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-2808053409179525862007-02-24T00:10:00.002-08:002007-02-24T00:31:16.670-08:00matagal na din ng huling blog ko... napakadaming nangyari... <strong><span style="font-size:180%;">may mga tao akong nasaktan.. sorry...</span></strong><br />una, <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kaming puerto galera</span></strong>.. grabe.. ang itim ko.. promise..hehe...pero okay din kasi enjoy...madame kaming ginawa dun:-<span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>mountain climbing</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-snorkling</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-swimming</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-bar hopping</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-tamaraw falls</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-shopping</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-banana boat</strong></span><br />dame pa..hehe... pero thesis ang pinunta namin dun..ngayon, eto ako, ngarag sa paggawa ng thesis sa freshwater ecosystem ng puerto galera..<br />kahapon, <span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>february 23, 2007... 7:43 pm....</strong></span> <span style="font-size:180%;"><strong>sinagot na niya ako...</strong></span><span style="font-size:180%;"><strong></strong></span>panu nangyari????<br />wala kaming physics,, naglunch ang buong jebs sa bahay at after nun, bumalik kaming eduk para panuorin yung video ng banana boat..ayun..enjoy naman...after nun, sinundo ko si jasmine..pumunta kami ng quadri..andun kasi yung ibang jebs..tatambay kasi ang kada...ayun...tapos,<strong><span style="font-size:130%;"> tinext q xa ang gagawa kami ng thesis niya</span></strong>...sb niya di daw niya dala yung laptop...sabi ko kain na lang kami ng kalamares..ayaw daw niya..gusto daw niya siomai..pumayag ako..tapos..<strong><span style="font-size:180%;">after ng klas niya, sinundo ko siya sa org rum</span></strong>...naalala niya bawal pala ang meat kapag friday..kaya pumunta na lang kami ng <strong><span style="font-size:180%;">asturias at nagfishball</span></strong>...nakita pa nga kami nila melai at nikki...ayun...after nun, kumain ako ng chicken skin at <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kami ng 7-eleven</span></strong>...yun...bumili kami ng inumin..pineapple juice...ayun...<span style="font-size:130%;"><strong>dumating ang buong jebs</strong></span>.,.nagkagulatan...hehe...tapos <strong><span style="font-size:180%;">bumalik ulit kami ng org rum</span></strong>...baka kasi mahuli ng mommy niya...at dun, andun cla lloyd, michelle, kuya william at joey...mga ka-org niya sa pax...si lloyd naman, pres ng pax sa eduk,science major din xa...ayun...inaasar nila kami... after nun, umuwi na sila...sabi ko, puntahan natin yung mga kabarkada ko kasi di ako nakasipot sa dinner namin...<strong><span style="font-size:180%;">punta kaming mcdo...</span></strong>dun, nanlibre si nikki ng caramel sundae...after nun...eto malupet..<br /><strong><span style="font-family:arial;font-size:180%;">nakaupo ako sa harap ng mcdo..hawak ko pareho ang kamay niya...bumulong ako, "i love you",,, sumagot siya ,,"i love you too..." tapos hinalikan niya ako sa pisngi...nagulat ako dun...katabi namin mga kabarkada ko...</span></strong><br />after nun...andyan na daw sundo niya.... nagbabye na ako...pumunta ang kada sa field.dun daw kkain ng sundae...naghaharutan kami...<br />1 message received..<span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong>serious: what's our stand?</strong></span><br />reply..<strong><span style="font-size:180%;">wt do you mean?</span></strong><br />1 message received...<strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">stand? coz we seem to get closer each day</span></strong><br />reply..<strong><span style="font-size:180%;">di ba dapat ikaw sumasagot niyan?</span></strong><br />1 message received..<strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">are you asking me?</span></strong><br />reply..<span style="font-size:180%;">yes..</span><span style="font-size:180%;"></span>1 message received..<strong><span style="font-size:180%;">allright.</span></strong><br />tinawagan ko siya agad...<br />><strong><span style="font-size:180%;">anung allright?</span></strong><strong><span style="font-size:180%;"><nakakainis></strong><strong><span style="font-size:180%;">>ano ngang allright?</span></strong><strong><span style="font-size:180%;"><....</span></strong><strong><span style="font-size:180%;">>tayo na?</span></strong><strong><span style="font-size:180%;">OO...</span></strong><br />shyet...di ko alam ano mararamdaman..an tagal din nun...shit...di ko lam panu magrereact...mukha talaga akong tanga nun...mukha akong gago...niyakap ko si nikki...niyakap ko din si jasmine...<br /><strong><span style="font-size:180%;">masayang masaya ako...</span></strong><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><strong><span style="font-size:180%;">mahal na mahal kita...</span></strong><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><strong><span style="font-size:180%;">sunny...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-280805340917952586?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-87951352476789468032007-02-24T00:10:00.001-08:002007-02-24T00:30:29.935-08:00matagal na din ng huling blog ko... napakadaming nangyari... <strong><span style="font-size:180%;">may mga tao akong nasaktan.. sorry...</span></strong><br /><br />una, <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kaming puerto galera</span></strong>.. grabe.. ang itim ko.. promise..hehe...pero okay din kasi enjoy...madame kaming ginawa dun:<br />-<span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>mountain climbing</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-snorkling</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-swimming</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-bar hopping</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-tamaraw falls</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-shopping</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-banana boat</strong></span><br /><br />dame pa..hehe... pero thesis ang pinunta namin dun..ngayon, eto ako, ngarag sa paggawa ng thesis sa freshwater ecosystem ng puerto galera..<br /><br />kahapon, <span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>february 23, 2007... 7:43 pm....</strong></span> <span style="font-size:180%;"><strong>sinagot na niya ako...</strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><strong></strong></span><br />panu nangyari????<br /><br />wala kaming physics,, naglunch ang buong jebs sa bahay at after nun, bumalik kaming eduk para panuorin yung video ng banana boat..ayun..enjoy naman...after nun, sinundo ko si jasmine..pumunta kami ng quadri..andun kasi yung ibang jebs..tatambay kasi ang kada...ayun...tapos,<strong><span style="font-size:130%;"> tinext q xa ang gagawa kami ng thesis niya</span></strong>...sb niya di daw niya dala yung laptop...sabi ko kain na lang kami ng kalamares..ayaw daw niya..gusto daw niya siomai..pumayag ako..tapos..<strong><span style="font-size:180%;">after ng klas niya, sinundo ko siya sa org rum</span></strong>...naalala niya bawal pala ang meat kapag friday..kaya pumunta na lang kami ng <strong><span style="font-size:180%;">asturias at nagfishball</span></strong>...nakita pa nga kami nila melai at nikki...ayun...after nun, kumain ako ng chicken skin at <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kami ng 7-eleven</span></strong>...yun...bumili kami ng inumin..pineapple juice...ayun...<span style="font-size:130%;"><strong>dumating ang buong jebs</strong></span>.,.nagkagulatan...hehe...tapos <strong><span style="font-size:180%;">bumalik ulit kami ng org rum</span></strong>...baka kasi mahuli ng mommy niya...at dun, andun cla lloyd, michelle, kuya william at joey...mga ka-org niya sa pax...si lloyd naman, pres ng pax sa eduk,science major din xa...ayun...inaasar nila kami... after nun, umuwi na sila...sabi ko, puntahan natin yung mga kabarkada ko kasi di ako nakasipot sa dinner namin...<strong><span style="font-size:180%;">punta kaming mcdo...</span></strong>dun, nanlibre si nikki ng caramel sundae...after nun...eto malupet..<br /><br /><strong><span style="font-family:arial;font-size:180%;">nakaupo ako sa harap ng mcdo..hawak ko pareho ang kamay niya...bumulong ako, "i love you",,, sumagot siya ,,"i love you too..." tapos hinalikan niya ako sa pisngi...nagulat ako dun...katabi namin mga kabarkada ko...</span></strong><br /><br />after nun...andyan na daw sundo niya.... nagbabye na ako...pumunta ang kada sa field.dun daw kkain ng sundae...naghaharutan kami...<br /><br />1 message received..<br /><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong>serious: what's our stand?</strong></span><br /><br />reply..<br /><strong><span style="font-size:180%;">wt do you mean?</span></strong><br /><br />1 message received...<br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">stand? coz we seem to get closer each day</span></strong><br /><br />reply..<br /><strong><span style="font-size:180%;">di ba dapat ikaw sumasagot niyan?</span></strong><br /><br />1 message received..<br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">are you asking me?</span></strong><br /><br />reply..<br /><span style="font-size:180%;">yes..</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br />1 message received..<br /><strong><span style="font-size:180%;">allright.</span></strong><br /><br />tinawagan ko siya agad...<br /><br />><strong><span style="font-size:180%;">anung allright?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><nakakainis></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">>ano ngang allright?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">>tayo na?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">OO...</span></strong><br /><br />shyet...di ko alam ano mararamdaman..an tagal din nun...shit...di ko lam panu magrereact...mukha talaga akong tanga nun...mukha akong gago...niyakap ko si nikki...niyakap ko din si jasmine...<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">masayang masaya ako...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">mahal na mahal kita...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">sunny...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-8795135247678946803?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-45745902312153701992007-02-24T00:10:00.000-08:002007-02-24T00:30:26.902-08:00matagal na din ng huling blog ko... napakadaming nangyari... <strong><span style="font-size:180%;">may mga tao akong nasaktan.. sorry...</span></strong><br /><br />una, <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kaming puerto galera</span></strong>.. grabe.. ang itim ko.. promise..hehe...pero okay din kasi enjoy...madame kaming ginawa dun:<br />-<span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>mountain climbing</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-snorkling</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-swimming</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-bar hopping</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-tamaraw falls</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-shopping</strong></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>-banana boat</strong></span><br /><br />dame pa..hehe... pero thesis ang pinunta namin dun..ngayon, eto ako, ngarag sa paggawa ng thesis sa freshwater ecosystem ng puerto galera..<br /><br />kahapon, <span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>february 23, 2007... 7:43 pm....</strong></span> <span style="font-size:180%;"><strong>sinagot na niya ako...</strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><strong></strong></span><br />panu nangyari????<br /><br />wala kaming physics,, naglunch ang buong jebs sa bahay at after nun, bumalik kaming eduk para panuorin yung video ng banana boat..ayun..enjoy naman...after nun, sinundo ko si jasmine..pumunta kami ng quadri..andun kasi yung ibang jebs..tatambay kasi ang kada...ayun...tapos,<strong><span style="font-size:130%;"> tinext q xa ang gagawa kami ng thesis niya</span></strong>...sb niya di daw niya dala yung laptop...sabi ko kain na lang kami ng kalamares..ayaw daw niya..gusto daw niya siomai..pumayag ako..tapos..<strong><span style="font-size:180%;">after ng klas niya, sinundo ko siya sa org rum</span></strong>...naalala niya bawal pala ang meat kapag friday..kaya pumunta na lang kami ng <strong><span style="font-size:180%;">asturias at nagfishball</span></strong>...nakita pa nga kami nila melai at nikki...ayun...after nun, kumain ako ng chicken skin at <strong><span style="font-size:180%;">pumunta kami ng 7-eleven</span></strong>...yun...bumili kami ng inumin..pineapple juice...ayun...<span style="font-size:130%;"><strong>dumating ang buong jebs</strong></span>.,.nagkagulatan...hehe...tapos <strong><span style="font-size:180%;">bumalik ulit kami ng org rum</span></strong>...baka kasi mahuli ng mommy niya...at dun, andun cla lloyd, michelle, kuya william at joey...mga ka-org niya sa pax...si lloyd naman, pres ng pax sa eduk,science major din xa...ayun...inaasar nila kami... after nun, umuwi na sila...sabi ko, puntahan natin yung mga kabarkada ko kasi di ako nakasipot sa dinner namin...<strong><span style="font-size:180%;">punta kaming mcdo...</span></strong>dun, nanlibre si nikki ng caramel sundae...after nun...eto malupet..<br /><br /><strong><span style="font-family:arial;font-size:180%;">nakaupo ako sa harap ng mcdo..hawak ko pareho ang kamay niya...bumulong ako, "i love you",,, sumagot siya ,,"i love you too..." tapos hinalikan niya ako sa pisngi...nagulat ako dun...katabi namin mga kabarkada ko...</span></strong><br /><br />after nun...andyan na daw sundo niya.... nagbabye na ako...pumunta ang kada sa field.dun daw kkain ng sundae...naghaharutan kami...<br /><br />1 message received..<br /><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong>serious: what's our stand?</strong></span><br /><br />reply..<br /><strong><span style="font-size:180%;">wt do you mean?</span></strong><br /><br />1 message received...<br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">stand? coz we seem to get closer each day</span></strong><br /><br />reply..<br /><strong><span style="font-size:180%;">di ba dapat ikaw sumasagot niyan?</span></strong><br /><br />1 message received..<br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">are you asking me?</span></strong><br /><br />reply..<br /><span style="font-size:180%;">yes..</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br />1 message received..<br /><strong><span style="font-size:180%;">allright.</span></strong><br /><br />tinawagan ko siya agad...<br /><br />><strong><span style="font-size:180%;">anung allright?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><nakakainis></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">>ano ngang allright?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"><....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">>tayo na?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">OO...</span></strong><br /><br />shyet...di ko alam ano mararamdaman..an tagal din nun...shit...di ko lam panu magrereact...mukha talaga akong tanga nun...mukha akong gago...niyakap ko si nikki...niyakap ko din si jasmine...<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">masayang masaya ako...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">mahal na mahal kita...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">sunny...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-4574590231215370199?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1169112846241315522007-01-18T01:17:00.000-08:002007-01-18T01:34:06.266-08:00<div align="left"><strong><span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....</span></strong></div><div align="left"><strong>yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....<br /></span>yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....</span><br />yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo</span> pare....vvyosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....vvyosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....</span>yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....</span>yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br />yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<br /><span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare</span>....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....<span style="font-size:180%;">yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....yosi pa tayo pare....</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-116911284624131552?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1168848677621959212007-01-15T00:10:00.000-08:002007-01-15T00:11:17.636-08:00<strong><span style="font-size:180%;">its over....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-116884867762195921?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1164103404378754842006-11-21T01:39:00.000-08:002006-11-21T02:03:24.453-08:00<strong>Matagal na rin mula na huli akong nagpost... <span style="font-family:arial;font-size:130%;">madame ng nangyari... marami...</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-family:verdana;">naospital ako ng halos apat na araw... sa ust hospital... </span></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">patay na si papa... </span></strong><br /><strong></strong><br /><strong>marami pang nangyari sa mga nakaraang buwan... simula september 11 na huli kong post dito...</strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">DL na ako ulit...</span> masaya ako dahil dun...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>eto pala mga grades ko... proud ako...</strong><br /><strong></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">BIO 202<br />ORGANISMIC BIOLOGY<br />1.5</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">BIO 204<br />GENETICS AND EVOLUTION<br />2.0</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">EDUC 207<br />TEACHING STRATEGIES<br />1.75</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">ENG 104<br />ORAL COMMUNICATION SKILLS<br />1.5</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">GUID 100<br />PRINCIPLE OF GUIDANCE AND COUNSELING<br />1.5</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">HEALTH ED<br />HEALTH EDUCATION<br />2.25</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">NFE<br />NON-FORMAL EDUCATION<br />1.0</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">PD<br />PROFESSIONAL DEONTOLOGY<br />2.0</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-family:verdana;">RC<br />RIZAL COURSE<br />1.5</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong>aking <span style="font-size:130%;">pasintabi </span>sa pansamantalang pagiging <span style="font-size:130%;">hambog at mayabang....</span> ipinamamalita ko lamang sa mundo ang bunga ng aking mga paghihirap...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ngapala...</strong> <strong><span style="font-size:180%;">mas malinaw na lahat sa amin...</span></strong> <strong>nag-usap kami kagabi...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>... <span style="font-family:courier new;font-size:180%;">"sa akin wala namang problema... kay mommy lang... ayaw niya sa iyo..."</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">bakit???</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">"your family relations..."</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong>pansamantala akong natigilan ng marinig ko iyon... pero ang totoo...<span style="font-size:180%;">hindi na rin ako nagtaka...</span> kung iisipin, matino nga naman talaga ang kanilang pamilya... magkakasundo... close... <span style="font-size:180%;">ano ba namang laban ng pamilya ko?</span> hindi ko kinukuwestyon ang opinyon ng mommy niya... <span style="font-size:180%;">karapatan</span> niya bilang anak ng babaeng iniibig ko... <span style="font-size:180%;">hindi ko maaalis iyon sa kanya...kailanman...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong>nagpaliwanag ako sa kanya... <span style="font-size:180%;">sinabi ko ang katotohanan...</span> kung ano ang sitwasyon sa bahay namin..ano ang relasyon ko sa aking pamilya at ang pakikitungo namin sa isa't-isa... marami akong nasabi...</strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">"I like you too..."</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">Hindi talaga maalis sa utak ko</span> yung sinabi niyang iyon... hanggang sa pagtulog ko kagabi, <span style="font-size:180%;">hindi mawala ang ngiti ko..</span>kahit kaninang umaga... sabi nga ni sheena, <span style="font-size:130%;">para akong tanga..</span> pero ayos ng maging mukhang ganoon... <span style="font-size:130%;">masaya ako...</span> <span style="font-size:180%;">masayang-masaya ako...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong>dati hindi ko alam kung paano lulugar, at least ngayon, <span style="font-size:180%;">malinaw na ang lahat...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">"gusto ko lang malaman mo na gagawin ko lahat para matanggap lang ako ng mga magulang mo... para mapatunayan ko sa kanila na karapat-dapat ako para sa iyo..."</span></strong><br /><strong></strong><br /><strong>para sa iyo 'to:</strong><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>mahal na mahal kita..</strong></span> <strong>walang nagbago..kahit noong mga panahong hindi tayo nag-uusap.. katulad ng sinabi ko, <span style="font-size:180%;">tumigil ang mundo ko </span>ng mga panahong iyon... hindi ko alam ang gagawin ko... ngayong nandito ka na ulit... <span style="font-family:arial;font-size:180%;">mamahalin kita sa abot ng aking makakaya...</span>lahat... para na rin <span style="font-size:180%;">matanggap </span>ako ng pamilya mo... <span style="font-size:180%;">sana dumating yung araw na yun...</span> maghihintay ako... <span style="font-size:180%;">salamat </span>sa patuloy na pagbibigay sa aking mga labi ng <span style="font-size:180%;">ngiti at kasiyahang ikaw lang ang nakakapagbigay...</span> iba ang <span style="font-size:180%;">saya </span>ko kapag nandyan ka... <span style="font-family:courier new;font-size:180%;">totoo yun...</span> mahal kita.. at <span style="font-size:180%;">iba ka</span> sa mga taong nagustuhan at minahal ko... sabi ko nga, <span style="font-size:180%;">di ko ma-explain...</span> pero alam kong iba ka... lubos ang <span style="font-family:times new roman;font-size:180%;">pagpapasalamat ko sa Diyos</span> na ibinigay ka niya sa akin... <span style="font-size:180%;">sana manatili ka sa buhay ko kailanman... mahal kita.... maghihintay ako.... kailanman....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-116410340437875484?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1157963449227863872006-09-11T01:29:00.000-07:002006-09-11T01:30:49.243-07:00<span style="font-size:180%;"><strong>demo teaching ko na bukas... kinakabahan ako..... GOD HELP ME....</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115796344922786387?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1157363283871093312006-09-04T02:24:00.000-07:002006-09-04T02:48:03.886-07:00lunes... <strong>ano bang bago? </strong>hindi ko alam na may quiz kanina sa guidance...tuloy hindi ako nakapag-aral ng mabuti...<strong>5 mins b4 d test</strong> lang ako nakapag-skim na notes...thank God...<strong><span style="font-size:130%;">9/10</span></strong> ako...dapat perfect kundi dahil sa katangahan ko... <strong>sensimotor...</strong>sa halip na <strong>sensorimotor..</strong>.haha... <span style="font-size:180%;"><strong>dry....</strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><strong>DRY...</strong></span><br /><br />mahirap pala yung matagal hindi nakakapagsulat<strong><span style="font-size:180%;">...lalo na kung buhay mo 'to...</span></strong> lahat na tao manunulat....ang pagkakaiba lang.. ang paraan at ang nilalaman...<br /><br />puwede kang magsulat ng puro mura lang... pakshyet... bolshyet... pakyu... at kung anu-ano pang <strong><span style="font-size:130%;">pauso ng mga Hollywood films na patuloy ang paghahari sa sinehan nating mga PINOY...</span></strong> ganun ata talaga... hindi tayo matututong mahalin ang sarili natin... lagi tayong naghahanap ng iba..sa isang tipikal na Pilipinong may pera, mas bibilhin niya ang tatak na Adidas o di kaya'y Nike kesa sa sarili nating gawang sapatos mula sa Marikina... pano ba naman daw kasi, ang gawang pinoy, <strong>japeyk, wa-klas...</strong> ang <strong><span style="font-size:180%;">problema sa pinoy, hindi tayo marunong magmahal ng sarili natin...</span></strong> puro iba lagi ang ating iniisip...kung may bisita sa bahay... sige lang... kahit wala tayong matulugan,,,kahit wala tayong makain.... <strong><span style="font-size:180%;">kelan kaya tayo magbabago?.... asa pa tayo.... dry....</span></strong><br /><br />matagal na rin akong hindi nakakapagsulat... namiss ko ito ng sobra...hanggang sa blog na lang ako nakapatitiis na ilabas lahat ng sigaw ng damdamin kong <strong><span style="font-size:180%;">punung-puno na ng mga ideya na walang mapaglagayan.... </span></strong><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>ang pagsusulat...buhay...may panahong kailangang tumigil...huminga...tumunganga.... maglaway... matulog.... </strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><strong></strong></span><br />sana...sa mga darating na araw... <strong><span style="font-size:180%;">mabuhay muli ako...</span></strong>i mean... magising muli ang diwa ko... sana...<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">asa pa ako... dry....</span></strong><br /><br />marami na namang nangyari... <strong><span style="font-size:180%;">nagkita ulit kami...</span></strong><br /><br /><strong>after three weeks...</strong><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">ayos na kami....</span></strong> bumabalik na ulit ang dati... syempre,. <strong><span style="font-size:180%;">masaya ako...</span></strong> bakit naman hindi? at least panatag akong<span style="font-size:180%;"><strong> andyan lang siya...</strong> <strong>kahit hindi kami..</strong>.. </span>at marahil....<strong><span style="font-size:180%;">malabo ng maging kami...</span></strong> pero anong magagawa ko kundi <strong><span style="font-size:180%;">umasa...wala naman akong ibang magagawa kundi yun lang....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong>marami akong ginagawa...</strong>pero ayos lang... <strong><span style="font-size:180%;">andyan siya...</span></strong>kahit wala siya lagi sa tabi ko... kahit text lang ayus na... totoo... <strong><span style="font-size:130%;">mahiwaga... misteryoso... </span></strong>hindi ko rin maintindihan bakit nandito pa rin ako hanggang ngayon...<strong><span style="font-size:180%;">kahit hindi malinaw ang lahat... </span></strong>patuloy akong <strong><span style="font-size:180%;">umaasa</span>...</strong> patuloy akong <strong><span style="font-size:180%;">nagpapakagago....</span></strong> eh anong magagawa ko...ganun talaga... ganun talaga kapag inlab.... <strong><span style="font-size:180%;">dry....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">asa pa ako.... dry....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115736328387109331?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1156931789742248992006-08-30T02:54:00.000-07:002006-08-30T02:56:29.763-07:00"pasensya ka na di kita mahahatid...iba kasi way namin... P. Noval..."<br /><br />sana alam ko... sana tama ka... pero hindi lahat ng pagkakataon, umaayon ang bibig sa daloy ng buhay... sana....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115693178974224899?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1155809670732923022006-08-17T02:15:00.000-07:002006-08-17T03:14:30.786-07:00<div align="justify">katatapos lang ng aming indispensable na tambay sa eduk pav... deda, ate luwi, emman, ako... nanood kami ng <strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">super dry</span></strong> na parade... shhh.... baka may mga kusinero't tagaturo ng seat number sa eroplano na magbabasa nito...kuyugin pa ako...</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>Doc A is Doc A...</strong></span></div><div align="justify"> </div><div align="justify">Mahirap ang exams namin kanina...pucha....putah...tangina talaga!!! 100 items...multiple choice... pero shyet!!! walang katulad... <span style="font-size:180%;"><strong>LEVELING!!!!</strong></span> Nag-aral ako... alam ko sa sarili ko yun.. pero hindi naman ako nagsisisi kung bakit pa ako natulog ng <strong><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">alas-5:00 ng umaga</span></strong>... May sakit ako kagabi- lagnat, ubo, sakit ng katawan at ulo... lahat na... saya sanang mamatay pero no... may mga babae pa akong paiiyakin... bwahahaha... nagdecide akong magreview sa baba ng dorm at doon ay dumating si <strong><span style="font-size:130%;">arvin [roommate ko na may crush kay DEDA (yikee!!) ]....</span></strong> nagpalibre ako ng kape sa kanya sa mini-stop at doon ay nag-aral kami...tinuruan ko siya sa <strong><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">philippine history, logic at sa digestive system</span></strong>...sabi nga niya...yung tinuro ko daw, mas maigi pa sa ituturo ng prof niya <strong><span style="font-size:130%;">(flattered....)....</span></strong> natapos kami ng alas 4:30 at nag-aral pa ako ng konti pagdating ng dorm...</div><div align="justify">gising.... ligo...pasok...exams.... <strong><span style="font-size:180%;">SHYET!@!*!&!@!!!</span></strong> yun lang.... mamatay na ang lahat ng scholars na nagpropose ng mga hinayupak na educational philosophies na yan!!!! walanghiya!!!! well... sana naman pasado ako... <strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">mahirap ang LET... (BOW...)</span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"><strong>patience is a good virtue - ma.louise pante...</strong></span></div><div align="justify"> </div><div align="justify">madaldal ako...pero hindi sapat ang salita para ilarawan ang damdamin...minsan mas okay yung manahimik ka kesa dumada...<strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">mas napapawi yung sugat...</span></strong> mas nakakapag-isip ka....mas sumasagi sa utak mo lahat...hindi ka biased...hindi ka selfish sa nararamdaman mo...hindi ka nag-iinfer..<strong><span style="font-size:180%;">wala kang anumang inaaasahan...</span></strong> eto...tahimik na naman ako...tanging sandata laban sa sakit ang computer na may internet connection, ang monitor, ang keyboard na kulay black at ang tunog ng aircon na nakatutok sa akin (<strong>ayus lang, may astig naman akong jacket...sa roommate ko pala 'to...) </strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;">break.....</span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">hindi ineexpect ang love...</span></strong> sana kung mababsa mo lang 'to..pero ang tanong, malalaman mo kayang may ganito??? makakausap pa kaya kita ulit? sna.. umaasa pa din ako...</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-size:180%;">PARA SA IYO 'TO:</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;">Matagal na rin tayong magkakilala. Kilala na kita. (Ang alam ko..) at kilala mo narin ako... alam mo na ang ugali ko...may mga times na nag-aaway tayo...sa mga simpleng bagay.. nakakatawa mang isipin pero ganun talaga tayo eh...<strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">masaya ako ng ganun tayo...</span></strong>pero ngayon, hindi ko alam yung gagawin ko...hindi mo ako kinakausap...wala akong magawa...ayaw mo eh...<span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>ayokong pilitin pa kita...</strong></span>alam mo mula simula na may gusto ako sa iyo...nilinaw ko yun...hindi ako nagpakaplastik...sinabi ko sa iyo...pero ikaw sa akin, yun ang hindi ko alam... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">CONFUSED...</span></strong> wala akong magagawa kundi ang umasa na balang araw, masusuklian din kung ano man yung nararamdaman ko... pero kung hindi man.. masaya na sana ako...<strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">pero biglang nabago..</span></strong>hindi ko nga alam kung bakit...basta bigla na lang...,masaya tayo last week... hanggang wednesday magkasama pa tayo..pero hindi ko alam kung ano yung nangyari, bakit ka nag-iba..hindi naman kita matanong kasi hindi tayo nakakapag-usap... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">parang lumalayo ka... </span></strong>sana...<span style="font-family:georgia;font-size:180%;"><strong>please...</strong></span>kung mababasa mo man to...kausapin mo na ako...<strong><span style="font-family:arial;font-size:180%;">nahihirapan na ako ng ganito...</span></strong>alam ko kaya kong magtiis pero baka kasi tapos na pala lahat sa iyo..pero ako, eto, nagpapakagago at nag-aantay na rin ng hindi malaman..alam kong transparent kang tao...<strong><span style="font-size:180%;">sana ipakita mo yung ngayon...</span></strong>madali akong kausap...pero sana ipaliwanag mo ng maayos...wala akong magagawa kung anuman yung desisyon mo...hindi kita minamadali, hindi kita pinupwersa..... gugulin mo ang oras mo... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">mag-aantay ang puso ko...</span></strong> corny noh??? eto na naman ako... nagsisimula na naman... mahal kita...mahirap mabago yun... matagal pa bago maibaling sa<strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"> kung ano yun.. sariwa pa yun eh...</span></strong> matagal pa maging malansa...at sa palagay ko, habang buhay kong ibababad sa tipak-tipak na yelo ng katangahan para hindi maging malansa...para manatiling buhay... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">hindi kita inaasahang dumating sa buhay ko...sana manatili ka...</span></strong> <span style="font-family:arial;font-size:180%;"><strong>ayokong mawala ka...</strong></span>parang mahirap mawala...hindi ko yata kaya...ngayon...eto ako, nagpapakagago sa blog...nagtatype ng kung anu-ano..pagpasensyahan mo na ako...ganito lang ata talaga ako... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">GAGO.. GUSTO KO SANANG MALAMAN MONG AANTAYIN KITA,...</span></strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:courier new;font-size:130%;"></span> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">Hanggang kelan???</span></strong> yun ang hindi ko alam... isa lang ang sigurado ako... <strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">handa akong maghintay kahit habambuhay....</span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115580967073292302?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1155625824019916062006-08-14T23:44:00.000-07:002006-08-15T00:10:24.296-07:00katatapos lang ng <span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>APAT KONG PRELIMINARY EXAMS- GENETICS, RIZAL, PROFESSIONAL DEONTOLOGY, AT SPEECH</strong></span>. Toxic... Wala akong tulog... Natulog ako bandang alas 2:30 na ng umaga. Ako na lang ang gising sa dorm at tulog na lahat ng roommate ko. Nagising ako ng 5:30. Naligo. Pumasok. Nagtest.<br /><br />Sa kabuuan, ayos naman yung apat na exams. Ngalang, bawat isa may PAMBUWISIT:<br /><strong><span style="font-family:arial;">GENETICS:</span></strong> hindi ko nasagutan ng kumpleto yung pag-predict nung magiging offspring. F1 lang ang nagawa ko! <strong><span style="font-family:arial;font-size:130%;">HINDI KO NAGAWA YUNG F2 SA PAREHONG NUMBER. AMPOTAH! 20 POINTS AGAD ANG BAWAS NUN!!!!</span></strong><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>PD</strong></span>: ayus lang sana yung test, kaso..... <span style="font-family:arial;"><strong>MALI ANG INTINDI K0 SA ACTS OF MAN</strong></span>. pucha naman kasi. hindi ko nabasa yun kagabi. wala tuloy akong nasagot na tama. at <strong>TAMA NA SANA YUNG LOVING</strong> na sinagot ko kaso... dinugtungan ko pa ng <strong>MARRIED MAN</strong>. musta naman yun? hindi ko alam yung sagot sa pangalawang enumeration. syempre, nag-imbento na naman ako.<br /><strong><span style="font-family:arial;">SPEECH:</span></strong> Pucha!!!! wala akong alam sa mga sounds kundi yung ae... yung magkadugtong na a at e. yun lang!!! wala na akong ginawa kundi ang <span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>MANGHULA!!!!</strong></span><br /><span style="font-family:arial;"><strong>RIZAL:</strong></span> sa una, akala ko madali lang. kaso, puchang mga babae ni PEPE. hindi ko alam kung saan niya nakilala. buti tama yung <strong><span style="font-family:arial;">NELLY BUSTEAD KO... PARIS..</span></strong>. bukod dun??? nevermind...<br /><br />isang mensaheng natanggap...<span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong> (YES NAGTEXT NA DIN SIYA SA WAKAS!!!)</strong></span><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">"Supr toxic.Saving up kea d q naguUnli.Failing.Very busy.KKpaAyos lang ng fne so sumwat unavailal."</span></strong><br />Sender:<br />*****2.*******<br />0921*******<br /><br /><span style="font-family:courier new;font-size:180%;"><strong>"Very busy"</strong></span><br />Sender:<br />*****2.*******<br />0921*******<br /><br /><strong><span style="font-family:courier new;font-size:180%;">"No d aq mguUnli and yes iv eatn my dinr.U shud stUdy.XD"</span></strong><br />Sender:<br />*****2.*******<br />0921*******<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>TAPOS..... :( </strong></span><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">BAKIT? BAKIT SIYA GANUN?</span></strong><br /><br />Nasanay lang siguro ako... Pero, parang iba na siya. Parang wala na siyang pakialam sa akin. (Bakit nga ba siya magkakaroon ng pakialam sa akin? Bakit? <strong><span style="font-size:180%;">Ano ba niya ako???)</span></strong><br /><br />Matagal din akong nakatitig sa kawalan kagabi. Puno yung utak ko ng tanong. Mga tanong na alam kong matagal pa siguro masasagot... Ayaw niyang makipag-usap.<br /><br />Mahirap masanay sa isang tao. <strong><span style="font-size:180%;">Mahirap magmahal ng isang taong hindi ka naman sigurado kung mahal ka rin</span>...</strong> Mahirap umasang mamahalin ka rin niya.... Mahirap magpakatanga...<br /><br />Okay naman so far ang mga exams ko. Nasabi ko na rin kay Tita yung problema ko sa pera. Binigyan na ako ni Tito ng 500. At pauutangin ako ni Sheena. Ayus na ako. Wala ng problema.....<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">PUTANGINA KA!!!!! ULOL!!!! TANGA KA BA???? ANG DRY MO!!!!!</span></strong><br /><br />Kulang yang murang yan. Kaya kong ma-explain kung paano nag-fifit ang DNA sa cell, kung paano nangyayari ang <span style="font-size:130%;">Mitosis, Osmosis, Active Transport, Diffusion,</span> kaya kong gumawa ng Comic Strip sa <strong>Meosis</strong> at pagkatapos ay magreview para sa prelims sa <strong>ORGANISMIC BIO at sa NFE, </strong>kaya kong <strong>magsulat ng walang katapusan</strong> hanggang mamaga yung mga daliri ko, kaya kong <strong>dumada</strong> sa harap ng mga tao, kaya kung tanggapin lahat ng bad comments sa akin, kaya kong <strong>mawalan ng pera</strong>, kaya kong <strong>kapalan ang mukha ko</strong>, kaya kong <strong>magpakaburaot, dugyot, gago, lassenggo</strong>, kaya kong <strong>tumahimik</strong> para makapagsalita yung iba, ....... <strong>alam ko ang ibang bagay</strong> na ang ibang tao ay hindi alam, alam ko kung paano <strong>magbalance ng chemical reaction</strong>, alam kong mag-solve ng <strong>derivatives sa calculus</strong>, alam ko ang maraming bagay sa <strong>Biology at Chemistry</strong>..... pero.... bakit hindi ko AL<strong><span style="font-size:180%;">AM KUNG PAANO UMIYAK????</span></strong> bakit <strong><span style="font-size:180%;">HINDI AKO UMIIYAK DAHIL SA KANYA??? </span></strong>dahil ba <strong><span style="font-size:180%;">AYAW KONG TAPUSIN???</span></strong> dahil <strong><span style="font-size:180%;">DUWAG AKONG HARAPIN ANG TOTOO???</span></strong> pero.... <span style="font-size:180%;">ANO</span> <strong><span style="font-size:180%;">BA ANG TOTOO????</span></strong> bakit <strong><span style="font-size:180%;">HINDI KO KAYANG IWANAN SIYA??? </span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">MAHAL KO SIYA....</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">tapos.....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115562582401991606?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1155624237809903282006-08-14T23:42:00.000-07:002006-08-14T23:43:57.830-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115562423780990328?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1155373228339584372006-08-12T01:27:00.000-07:002006-08-12T02:00:28.400-07:00<div align="justify"></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=QyBZquyBdVk">http://www.youtube.com/watch?v=QyBZquyBdVk</a></div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify">matagal-tagal na rin mula ng maramdaman ko ang ganitong kalungkutan. naalala ko kasi, last sem pa ng huli kong maramdaman yung ganito. </div><div align="justify"></div><div align="justify">masayang umibig.. pero hanggang kailan ito magiging masaya??? alam ko ang sagot... <span style="font-size:180%;color:#000000;"><strong>HANGGANG MAY ISANG TAONG UMAASA. </strong></span></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>ONE IN ME</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>aKAfELLaS</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>I just cant stop the pain </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that your beside me, it so far away I</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>'m holdin on to these lies </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that even that one day you'll be my prize </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>It's like wishin on the star </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that i know will never be mine </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>i cry and cry whenever</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that star isn't there to shine </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>so now i tell my heart before i lose my mind </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that i dont have you baby.. </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>(chorus) </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>hey im here for you </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and you just dont seem to care </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>but im here to stay </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and forever baby </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and i'd be here in your arms </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>hopin that someday </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>you'll see me find the one in me </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>how i wish that you know (what I keep inside) </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>even just a bit of me</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>i can show coz i'm dreamin' of you everynight</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>hoping that someday you'll be by my side</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and now its killin' me </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>this fantasy's been blowin up my head </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and i just wanna wake up</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>but here i fall there back again </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>so i might as well believe </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that your the only one for me yeah...</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>(chorus*) </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>and i just cant get out you out of my head</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>i'd build the hurt all over again </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>coz i know you wont be mine </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>but keep it up this time</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>that your the only one for me </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>pap parara pa.. pap parara pa.....</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>just open your heart </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>will you ever see the love the love in me </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em></em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>(chorus*)2x </em></span></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="justify">Matagal na rin kaming magkakilala.<strong><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-size:180%;">ang akala ko kilala ko na siya</span></strong>. hindi pa pala.. marami na ang nagtatanong kung ano daw ba kami. ang laging sagot ko, <strong><span style="font-size:180%;">"Magkaibigan..."</span></strong> Tapos, may side comment silang <span style="font-size:180%;"><strong>" Whoo.. kaibigan lang ba talaga</strong><strong>?"</strong></span><span style="font-size:100%;"> <strong></strong>kahit anong kumbinsi ang gawin ko, may iba pa ring nagsasabing kami na daw. wala akong magagawa kung ayaw nilang maniwala. yun naman talaga ang totoo. hindi kami. </span>sa tinagal ng aming pagkakakilala, <span style="font-size:180%;"><strong>hindi ako naging gago sa nararamdaman ko</strong></span> sa kanya. alam naman niya kung ano talaga siya para sa akin. alam niya yun. nilinaw ko na nung una pa lang. alam niyang lahat ang nararamdaman ko para sa kanya. dumating yung pagkakataong nilinaw niya kung ano talaga ang gusto niyang mangyari sa buhay niya. wala ang boyfriend sa unahang listahan. pero ako itong gago. tuloy pa rin. tinanong ko siya ulit. <strong><span style="font-size:180%;"><em>"Stay as you are and I'll remain forever.... Tignan natin... "</em></span></strong> hindi malinaw. hindi tiyak. pero kahit katiting na lamang ang pag-asang aking pinanghahawakan, hindi ako sumuko. lumaban ako. umasa. patuloy na umasa. pero ngayon, anong nangyari?</div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>hey im here for you<br />and you just dont seem to care<br />but im here to stay<br />and forever baby<br />and i'd be here in your arms<br />hopin that someday<br />you'll see me find the one in me </em></span></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="font-size:130%;"></span></em></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="justify">sana nalinaw lahat. bakit ako nagkakaganito? kasi bigla kang nagbago. hindi ko alam kung bakit. biglaan. bigla talaga.</div><div align="justify"> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>Di ko man lamang nalaman na mawawala </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>(nabigla lang)</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>Di mo man lamang naisip na idahan-dahan</em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>Di ako sanay sa biglaan, </em></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><em>U</em></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><em>nti-unti na lang sana nawala</em> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="justify">hindi ko alam kung panung gagawin. wala ka kasing sinasabi. ayaw mo kasing sabihin. sana naman maisip mong hindi ako mapakali, sana maisip mong hindi ko maiwasang mag-isip. <em><strong><span style="font-size:180%;">SANA</span></strong></em> <em><strong><span style="font-size:180%;">MARAMDAMAN MONG NANDITO PA AKO...</span></strong></em> wala akong alam na nagawa ko sa iyo... masaya pa tayo nung nakaraang araw. tapos.... bigla ka na lang naging ganyan. sana naman magsabi ka... <em><strong><span style="font-size:180%;">SANA LINAWIN MO PARA HINDI AKO NAGMUMUKHANG GAGO... </span></strong></em></div><div align="justify"><em><strong><span style="font-size:180%;"></span></strong></em> </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115537322833958437?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1152947562399161862006-07-15T00:12:00.000-07:002006-07-15T00:12:42.410-07:00"Stay as you are and I'll remain with you forever..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115294756239916186?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1151407860435459802006-06-27T04:11:00.000-07:002006-06-27T04:31:00.460-07:00<div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Education">http://en.wikipedia.org/wiki/Education</a></strong></span></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"></span></strong> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>"masaya ang araw??? ewan... pero hindi naman buwisit... sakto lang.."<br /></strong></span><br />nagsimula ang araw ko sa paggising (ano 'to maikling kuwento?) hehe... may nauna sa akin sa banyo...at pagkatapos maligo ni andrew, bumaha ang banyo... napilitan akong gamitin ang banyo sa baba ng dorm... maaga naman akong nakarating... mga 630... usap-usap...gusto daw sumali nila tikya at kara sa red cross..flatterring naman... pag-akyat namin, inatake ako ng aking pinakaayaw na sakit...di ko alam pangalan...pero dulot ito ng pag-inom ko ng iced tea tuwing umaga...masakit ang pagitan ng lungs at ng stomach ko...pero after 30 agonozing minutes, tumigil siya...ayos lang ang discussion sa genetics, pero masyado pang simple...siyempre, ayos na<br />ayos ang <span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>Doc A </strong></span>namen..kelan ba hindi??? at nakatulog ako sa PD...joke...nakinig lang ako ng discman...hehe...model student di ba?hehe... sa rizal, hindi ako nakapagconcentrate kasi ako ang pinag-set-up ng laptop.eh. ang bilis pa naman ng lesson, kaya napilitan akong manghiram ng notes sa kabarkada ko...baet noh??? tapos, lab na ulit...kumain sa labas kasi pampam yung<br />technician, at after, nagdiscuss si sir dogma...dito nabuhay ang diwang liberal at aktibista ko...matagal na naman ako pero na-trigger nga lang ulit... nagdidisciss si sir dogma ng mga gagawin namin sa lab ng genetics...may ilang terms akong hindi ma-grasp agad kasi nga wala kaming basis... cell bio lang...nakita ko kung gaano ang kakulangan ng kolehiyo sa aking dapat ay<br />matututunan... ito ang listahan ng aming major subjects per year..<br /><strong><span style="font-size:130%;">2nd </span>year...</strong><br />1st sem - <strong><span style="font-size:130%;">zoology at inorganic chemistry</span></strong><br />2nd<br />sem - ang madugo at kahindik-hindik na <strong><span style="font-size:130%;">CELLULAR AND MOLECULAR<br />BIOLOGY at organic chemistry<br />3rd year...<br /></span></strong>1st sem - <strong><span style="font-size:130%;">genetics at organismic (ORGASMIC) biology<br /></span></strong>2nd sem- <strong><span style="font-size:130%;">ecology at physics</span><br /><span style="font-size:130%;">4th year...<br /></span></strong>di ko alam kung ano bawat sem pero meron kaming <strong><span style="font-size:130%;">ENVIRONMENTAL<br />CHEM AT BIOCHEM...<br /></span></strong><br />sa nakikita...marami na din ito...<span style="font-size:180%;"><strong>pero 10 LANG ANG MAJOR SUBJECTS NA<br />ITO!!!<br /><br /></strong></span>walang kuwenta kung tutuusin... naturingan pa man kaming <span style="font-size:130%;"><strong>SCIENCE MAJORS!</strong></span> shame on us! kulang ang pag-aaral na ibinibigay ng kolehiyo ng edukasyon sa mga magiging guro ng agham sa hinaharap...isang taon na lang at magtuturo na ako...ayoko ng ganito... hindi sapat ang<br />sampung kurso upang matumbasan ang titulong science major... kulang na kulang ito... dagdag pa rito ang ilang bagay na lalong nagpapainit ng bumbunan ko...<br /><strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">1. ANG KAWALANG GAMIT NG MGA LABORATORYO...<br /></span></strong>naturingang lab pero <strong><span style="font-size:180%;">wala man lang matitinong gamit... ang mga microscope, ang HPO, lahat may "KATARATA"...</span></strong> walang gamit ang ilang mga glasswares...<br /><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>2. IILAN LAMANG ANG MGA EKSPERTO SA AGHAM...</strong></span> at wala pang lima ang may estadong doktor...paano ka<br />magiging kampante sa ganoong sitwasyon??? ang ilang guro ay napipilitan lamang na magturo ng kursong yaon dahil walang magtuturo! kalapastanganan sa panig naming mga mag-aaral na<br />nagbabayad ng <span style="font-size:180%;"><strong>43000.<br /></strong></span><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>3. ANG HINDI TAMANG PAGKAKASUNOD-SUNOD NG MGA MAJOR SUBJECTS...<br /></strong></span>kung tutuusin, dapat, may background kami sa biology...pero sa zoology at botany lang kami<br />dumedepende...kulang na kulang yon! dapat ay magkaroon kami ng <span style="font-size:180%;"><strong>GENERAL BIOLOGY AT NG MICROBIOLOGY...</strong></span>ito ay essential na magagamit namin sa pag-unawa na aming mga susunod na mga kursong agham...isa pa... <strong><span style="font-size:180%;">KULANG ANG AMING MGA KURSONG CHEMISTRY..</span></strong>. dalawang chem lamang ang tanan namin bago kami <span style="font-size:180%;"><strong>MAGPRACTICUM!</strong></span> paano namin mauunawaan ng lubos ang cehmistry sa inorganic at organic chemistry<br />na basic lamang! tapos magtuturo kami ng chemistry???<br />4<strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">. ANG HINDI PAGSCREEN SA MGA ESTUDYANTE BAGO MAg-MAJOR..</span></strong>ako ay naghangad na magkaroon ng exam at ng interviews bago makapasok sa aking nais na major...<span style="font-size:130%;"><strong>KATULAD ITO NG BATTERY TEST NG NURSING AT NG ACCOUNTANCY.</strong></span>..walang gaanong effort ang mga estudyante sa pagpasok sa mataas na antas...<br /><strong><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:verdana;">5. HINDI BAGSAKAN NG MGA TRANSFEREES, SHIFTERS AT HIGIT SA LAHAT, NG MGA<br />ATHLETES NA AYAW RIN NAMANG MAG-EDUCATION ANG KOLEHIYO KO</span><span style="font-family:verdana;">!</span></span></strong> mayroon akong mga kaklase na ayaw naman talagang mag-eduk...ang kaso, yun ang sakto sa training sked nila...yun na lang ang paraan para makapasok sila ng UST, at upang manatili roon...ang iba pa ay ginagawang stepping stone ang eduk para mapagshift sa <span style="font-size:130%;">NURSING!</span> wala akogn masamang damdamin sa kursong iyon pero <span style="font-size:180%;"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">INSULTO IYON SA AKIN BILANG ESTUDYANTE NG KOLEHIYO NG EDUKASYON...<br /></span></strong></span><span style="font-size:180%;"><strong><span style="font-family:verdana;">6. LALO NA ANG MGA GURONG WALANG NALALAMAN SA KANILANG ITINUTURO!MAHIYA PO KAYO... WALA PO KAMING NATUTUNAN SA INYO KUNDI ANG MAG-CUT NG KLASE, MAGDISCMAN SA LOOB NG KLASE, MAKIPAGDALDALAN, MAGTEXT, MATULOG, AT HUWAG PUMASOK DAHIL WALANG KUWENTA ANG BAWAT ARAW NG PAG-AARAL SA INYONG PILING...</span></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>BULOK NA SISTEMA! DI MAKATARUNGANG PAMAMALAKAD! PALAKASAN SA ADMINISTRASYON !!!!!! </strong></span></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">ANO ANG AASAHAN NG MGA KABATAAN SA HINAHARAP KUNG GANITO ANG PUNDASYON NG KANILANG MGA MAGIGING GURO??? ANONG KALIDAD NG EDUKASYON ANG AASAHAN NG PILIPINAS??? </span></strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:180%;">ITO ANG UNIBERSIDAD NG SANTO TOMAS AT GANITO ANG PALAKAD??? BAKIT MAS BINIBIGYANG PARANGAL ANG MGA GURO MULA SA IBANG KOLEHIYO SA UNIBERSIDAD KAYSA SA MISMONG KOLEHIYO NG MGA GURO????? TAMABAKAN BA ANG KOLEHIYO NG EDUKASYON NG MGA BULOK NA GURO????</span></strong> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">AKO'Y ISANG HAMAK NA MAG-AARAL NA NAGHAHANGAD NG PAGBABAGO SA SISTEMANG KINAPAPALOOBAN KO... WALA AKONG IBANG HANGARIN KUNDI ANG MAGANDANG DULOT NITO HINDI LAMANG SA AKIN, KUNDI SA MGA MAGIGING ESTUDYANTE NG MGA GURONG GRAGRADUATE MULA SA AKING PINAKAMAMAHAL NA KOLEHIYO... MAHIYA NAMAN TAYO... NASA UNIBERSIDAD TAYONG APAT NA RAANG TAON NA ANG TANDA...BAKIT GANITO ANG SISTEMA NG EDUKASYON NATIN??? </span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong>BAGUHIN ANG NILALANGAW NA SISTEMA NG PAMAMAHALA!!!! PAGBABAGO!!!! SIGAW NG KABATAAN!!!! </strong></span></div><div align="justify"><span style="font-family:verdana;font-size:180%;"><strong></strong></span> </div><div align="justify">*medyo schocking ba ang mga nakasulat sa taas??? sabi ko sa iyo puwede ako sa UP o sa AB kaya...pero ako'y patuloy na nananalangin sa isang matiwasay at makabuluhang pag-aaral mula sa aking mahal na kolehiyo...pero, lahat ng bagay ay may hangganan din...maaaring mapuno ang salop...at gumawa ng paraan ang bawat kabataang pumapaloob sa bulok at inaamag na sistemang ito... </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><strong>UNIBERSIDAD NG SANTO TOMAS</strong>...<span style="font-family:verdana;font-size:130%;"><strong>KOLEHIYO NG EDUKASYON</strong></span>...<span style="font-size:180%;"><strong><span style="font-family:verdana;">GUMISING T</span><span style="font-family:verdana;">UNGO SA PAGBABAGO...</span></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115140786043545980?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1150800394250579642006-06-20T03:24:00.000-07:002006-06-20T03:48:34.296-07:00sinimulan ang araw ko ng medyo hagard...binilhan ko ang nanay kong nakaconfine sa UST ng 6 liters ng wilkins at ng sampalok na isang supot...mabigat ang tubig tapos may dala pa akong mga gamit kasi nga dapat dalin ko yung mabigat na manual ng isa sa mga favorite prof ko, si DOC A... at dagdag pa ang materials na kailangan namin para sa board ng red cross for the org exhibit..medyo kapagod di ba??<br /><br />nagsimula na ng discussion sa genetics...at hindi ako masyadong makasagot...hindi ako nakapagbasa at masyadong technical ang mga tanong kaya di puwedeng imbento lang...sumunod si DOC A...xempwe kulang ang 1 1/2 hour para sa class niya...pero masaya...sana lang wag niyang igive up yung class namin...kasi daw diretso 830-1 siya...hay...sunod ang PD kung saan muntikan na akong makatulog...buti may katext ako...next ang rizal kung saan medyo naging interesado ako dahil sa mga questions bout rizal kung saan madami akong narecite...<br /><br />lunch taym...xempre hagard na naman kami...pero ng malaman naming si doctor dogma ang prof namin...ayos na...nagpalate kami kasi wala kaming break...7-4 straight... astig nga eh...si dr.dogma na ulit...yipee!<br /><br />natapos kami ng mga 3 at inasikaso ko pa yung org room... yung susi sa locker...buti hindi kami napag-initan ni padre salvi...pumunta ako sa nanay ko at upang tanungin kung magkano ang bill namin sa ospital...ayun...at nagkasundo na kami ni tita...musta naman??? magcucut ako para asikasuhin yung bill ni mama for tomorrow...ayun...baka sa health ed na lang ako magcut...kakaantok naman kasi talaga eh..sana maaga dumating yug doktor...hehehe...sana din maayos ang lahat...gudlak sakin...<br /><br />pero ang pinakamasayang bahagi ng araw ko...dumating ang aking ARAW...hehe... matapos ang klase niya ng mga 5...pumayag siyang makipagmeet...at xempre..dahil pasaway ang officers ko sa rcy, ayun...nalate ng tapos ang meeting namin...nagyaya ako na pumunta ng benavidez para sa recruitment ng central...at pumayag agad si LA...dahil andun si....hehehe...sikret...ayun...tapos...katext ko na siya...tapos...papunta na daw siya ng eduk...patay!! napaaga ata..patay na...tinetext ko siya ng biglang...weaaahh!!!! nauna pa silang makakita sa kanya kesa sa akin.. musta naman yun...at siyempre...dedma...hehe...joke hindi...medyo lang...nagdahilan na lang ako para makaalis at makatakas...ayun... at nahabol ko pa siya..pero asa naman ako sa kanila...alam kong napansin din nila yun..sana lang wag masayado..hehe...tawa na lang kami paghabol ko sa kanya...bumili kami ng fishball sa carpark...actually crab nuggets...at gulaman...at kumain at nagkuwentuhan kami sa pav... at after some time, hinatid ko na siya sa med building para umuwi..andun kasi driver nila...hehe..at yun na...<br /><br />mukha na naman akong timang...<br /><br />para na naman akong baliw...<br /><br />bakit ba???<br /><br />paki mo ba??? hehehe...<br /><br />masaya ako..yun lang mahalaga....<a href="http://health.ph.groups.yahoo.com/group/rcyc_ceb0607/photos/view/830c?b=5"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115080039425057964?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1150276303176462092006-06-14T01:53:00.000-07:002006-06-14T02:11:43.190-07:00Hay....<br /><br />medyo mahirap at nakakapagod ang araw...ang unang araw sa 1st sem...actually, medyo kahapon pa ako pagod... bakit???<br /><br />-7 pa lang, gising na ako....<br />-830 nasa skul na ako... may hangover pa ako sa matinding inuman namin sa dorm nung nakaraang gabi...matinding tama yun...ang sakit ng ulo ko...<br />-nag-antay kami ng 10 para dumating yung mga kabarkada ko kasi bibili kami ng gift for krisha...<br />-past 11 na cla dumating...<br />-pumunta kami ng SM<br />-halos 2 oras din kaming nag-iikot para maghanap ng magugustuhan niya<br />-naglakad kami mula san lazaro hanggang uste sa ilalim ng init ng araw...<br />-pagdating ko, madami na akong mga officers na bagot na sa isang oras na pag-aantay sa akin...2 ung sinet kong miting, 3 ako dumating... badtrip yung iba sa akin...<br />-sinumulan ko ang miting para sa activity namin for the first day... maraming napas-usapan, nagplano na...<br />-binalikan ko yung letter sa DEANS OFFICE! SHYET! PUT*NGINA! HINDI PA DAW NAPIPIRMAHAN... WATTDUUH!!! okay... aus lang, antayin. pero kausapin daw namin ang council para sa ground floor. kasi gagamitin din daw nila yung lobby...<br />-nagkipag-usap ako kay church...tapos na...aus na...nakipag-compromise na ako sa council...aus na...<br />-pagdating ko sa pav, nakita ko yung mga kabarkada ko na nasa swing..pinuntahan ko sila para i-explain kung bakit hindi aq makaalis sa miting agad...<br />-balik ako ng pav...sinabi ko sa kanila lahat... at nagdesisyon ang lahat na HINDI NA ITUTULOY ANG ACTIVITY....<br /><br />...........................................................................badtrip<br /><br />hindi ako badtrip kasi napagod ako, or dahil hindi siya matutuloy, naawa ako kila deda at mimi na madaming ginawa para sa project na yun...eto yung masakit, ewan, ako ayos lang naman sana... sinabi ko at tinanong ko ang council kung may project sila ng 1st week, hindi naman nila ako sinasagot ng maayos...nung nagpamiting sila sa mga org. wala din silang sinabi...nung magpapasign na kami ng letter for bng, aun na...nagkagulo na...<br /><br />...........................................good start for the whole year..........<br /><br />sa akin, tapos na yung lahat, nakita ko yung punto ng lahat kung bakit hindi na itutuloy....pero hindi ako plastik para sabihin kong hindi ako nasaktan...tao lang ako...masakit sa akin yun bilang presidente...unang beses kong mamahala ng mga tao... nangangapa ako...wala akong alam...pero pinipilit kong maging mabuting presidente.... sa abot ng makakaya ko....<br /><br />..........................................reminisce the past.........................<br /><br />dati ang buhay ko, hindi ganito...hindi ko sinsabing ayoko ng nangyayari ngayon...gusto ko nga ito eh...pero naiisip ko lang minsan, grabe na pala ako ngayon, ang dami ng ginagawa....madami ng duties..<br />........sa barkada ko<br />..............sa org ko bilang presidente<br />.........sa council bilang staffer<br />...........sa skolarship ko<br />.........sa grades ko....<br />.......sa TITA KO<br />..............sa pamilya ko<br />........sa becarios<br />..........sa duty ko sa OSA<br />.....sa mga kaibigan ko<br />...........sa MAHAL KO<br />.....kay GOD<br />..............sa S...A...R...I...L...I.........K....O......<br /><br />HAY........... dasas talaga masyadong pampam...dameng ginagawa....madaming iniisip....hindi na ikaw yung dating dasas na after class, magduduty sa OSA, at maglalayb at matutulog pagdating ng dorm... madami ka ng ginagawa...kaya mo ba?<br /><br />......................K..A...K...A..Y...A...N..I...N................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-115027630317646209?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1147856304109728422006-05-17T01:11:00.000-07:002006-05-17T01:58:24.150-07:00Mangarap ka at abutin mo ito…<br /><br />Malimit itanong sa mga bata sa mga contest kung ano ang gusto nilang maging paglaki nila. Iba-iba ang mga sagot ng mga kabataan batay na rin marahil sa kung ano sa tingin nila ang maganda sa kanilang paningin. Madalas nilang isagot ang mga Abogado, Doktor, Piloto, Bumbero, Nars at ang ilan Titser. Sa aking kabataan, naging larawan ako ng isang magulong pag-iisip. Bakit? Dahil hindi ko pa talagang mawari kung ano ang nais kong maging sa aking paglaki. Ngunit sa patuloy kong pagtahak sa matarik na daan ng buhay, isang pangarap ang paulit-ulit kong nasasambit sa tuwing ako’y matatanong sa kung ano ang gusto kong maging- ang maging isang titser. Sa aking palagay, dahil na rin ito sa environment (watta term!) na aking nilakhan (biglang lalim oh…). Lumaki kasi ako sa isang environment na puno ng mga titser. Ang aking ina ay isang titser sa elementarya. Ang aking tiya naman ay titser ng hayskul sa English, chemisty, at math. Ang aking lola sa mother side ay dati ring guro. Halos lahat sa pamilya ng aking ina ay angkan ng mga guro. Lahat ata ng posisyon na puwedeng makamit ay mayroon sa aming angkan. Mula teacher 1 hanggang superintendent. Di ba ayos! Eh san pa ba ako kukuha ng ganung pangarap di ba? Pero hindi nanatiling titser ang sagot ko. May mga pagkakataong nadala ako ng matinding emosyon(shocking ba?!). Minsan, nakita ko ang aming kapitbahay na may magarang kotse. Tinanong ko sa aking tita kung ano ang trabaho niya. Sabi ni tita, accountant daw siya. Maayos daw ang suweldo. Dahil sa magarang kotse at sa sabi ni titan a maayos na suweldo, pumayag akogn palitan ang aking pangarap (cool!). Naging accountant na ang aking sagot sa naunang tanong. Ngunit ng malaman kong sa banko pala nagtratrabaho ang isang accountant, bigla akong nabalot ng takot. Paano ba naman kasi, palagian kong napapanuod sa action movies ang mga holdapan at robbery sa mga banko. Naku! Ayoko naming mamatay sa kamay ng mga holdaper noh! Kaya binago ko na ulit ang pangarap ko. Pero nito lang ay nalaman kon g hindi lang pala sa banko nagtratrabaho ang isang accountant. Pero wala na… hindi ko na maibabalik ang nakalipas. Sayang…. Kung sana ay nag-isip ako. Pero hindi lang iyon ang aking naging pangarap. Akin ding minithing maging isang pari. OO PARI!!! Gulat ka noh? Sa tino ba naman ng mga binabasa mo, aakalain mo bang minsan sa buhay ng balahurang nagsulat ng binabasa mo eh hinangad din niyang maging banal. Bakit??? Kasi ang aking tita ay nagtuturo noon sa isang seminaryo. Di ba ang gandang dahilan??!!! Pero totoo iyon. Nang umalis na sa pagtuturo sa seminaryo ang aking tita, nawala na rin ang pangarap kong maging isang pari. Ganon kasimple. Madali naman akong kausap eh. Hehehe… Mabuti na lang at umalis ang tita ko sa seminaryo kundi isa na ako sa mga nagmimisa sa simbahan at nagbibigay ng komunyon. Ewwww! Nakakapangilabot isipin!!! Mabilis lumipas ang panahon. Akala ko hindi ko matatagpuan ang nais kong maging. Muntik na akong malihis ng landas sa pag-aakalang ang pagiging isang nars ang aking tadhana. Ito kasi ang aking naisulat sa dalawang unibersidad na ninais kong pasukan. Ngunit sa pareho, hindi ako nakapasa. At gumawa ng paraan ang tadahna upang tapikin ako sa kili-kili at sabihing tama ako sa una kong pangarap. Sa ngayon narito ako’t tinutupad ang una kong ninais, ang isang maging guro. <br /><br />Sabi nila, wala daw pera sa pagtuturo. Pero anong paki ko?!!! Ito ang gusto ko. At kung ating isasabuhay ang napag-aralan natin sa Logic, in every second, four children are born…sa mahigit ilang bilyong populasyon ng mundo, sa kulang-kulang 80 milyong Pilipino…marami akong matuturuan. Sa aking pag-aaral, akin pang natagpuan ang tunay na kahulugan ng tunay na guro. Salamat kay Ginoong Bob Ong sa kanyang aklat na ABNKKBSANPLAAKO…(free flagging pa ah?) at sa aking isipan ay naituro ang ilang mahahalagang aral ng kagaguhan este buhay pala…Isang araw, ako’y napadpad sa iosang binyagan kung saan ay unang beses kong maging ninong…(malas ng inaaanak ko sa akin. Hahaha), natagpuan ko ang sarili ko sa isang tumpok ng mga dating kamag-aral na nag-uusap ukol sa isang bagay na hindi man sa hinagap mauunawan ng isang normal na tao. Pasikat kumbaga. Pagmamalaking ito ang alam ko at eto ako. Walang kaso sa akin iyon. Sanay na naman ako sa mga ganoong tao. Hindi nila iyon kasalanan. Normal na sa kanila iyon. Naunawaan ko naman iyon. Ako’y tahimik lamang at hindi na dumada pa. Hindi ko rin kasi gawaing maghambog ng kung ano man ang aking natutunan. Nabanggit nila ang Babinski reflex. Ako’y medyo napaiktad sa aking upuan. Hinangaan ng ibang naroon ang nalalaman nilang termino. Ngunit sandali! (sabi ko sa sarili). Alam ko rin ang terminong iyon. At napag-aralan rin naming iyon sa isa sa aming mga kursong pang-edukasyon. Sa kanilang pagkaka-define ng termino, hindi ito akma sa aking nalalaman. Ngunit, hindi na ako nag-abalang itama pa ang kanilang nasabi. Sa pagkakataong ito, naisip ko, “Tama ngang ako’y nagdesisyong maging titser…” Kung iisipin kasi, kahit cliché (watta term agen!!!) na kung ituturing, tama nga na WALANG INHINYERO, DOKTOR, NARS AT KUNG ANO PANG DAMBOLSHIT NA COURSE KUNG WALANG TITSER. Oo, titser LANG kami sa mata ng mga taong bulag (bulag sa taas ng sahod ng ibang propesyon, sa tayog ng mga bahay, sa dami ng perang nasa savings account, sa laki ng dyamanteng nasa daliri, at sa yamang naihahayag sa mundo), pero taas noo ko namang isusumbat, TITSER KAMI! Ang bawat butyl ng dunong na iyong nalalaman ay hindi makakamtan kundi dahil sa matiyagang paggabay sa iyo ng titser mo kahit ikaw ay uhugin, iyakin, tumatae sa short, umiihi sa upuan, bungal, mabaho ang hininga, amoy putok at tulo-laway. Buong puso at walang pag-aalinlangan kang ginagabayan ng isang TITSER upang matuto ka hindi lamang ng nakasulat sa aklat kundi higit ay matuto ka ng aral ng buhay na hindi kailanman mawawaglit sa isipan lumipas man ang maraming taon.<br /><br />Marami sa atin ang nag-aakalang ang pag-aaral ay ukol lamang sa pagmememorya, pagiging magaling sa klase, pagiging mahusay, pagkakaroon ng line of 9 sa card o uno sa class card. Marahil bawat mag-aaral ay dumaan na din sa panahong nawalan sila ng pag-asa dahil hindi nila magawang i-please ang kanilang mga magulang sa grades nila sa eskwelahan.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-114785630410972842?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139392343730697782006-02-08T01:52:00.000-08:002006-02-08T01:52:23.733-08:00<table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#999999" align=center><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><b>Slow and Steady</b></font></td></tr><tr><td bgcolor="#CCCCCC"><center><img src="http://images.blogthings.com/howdopeopleseeyouquiz/serious.jpg" height="100" width="100"></center><font color="#000000"><br />Your friends see you as painstaking and fussy. <br /><br />They see you as very cautious, extremely careful, a slow and steady plodder.<br /><br />It'd really surprise them if you ever did something impulsively or on the spur of the moment.<br /><br />They expect you to examine everything carefully from every angle and then usually decide against it.</font></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/howdopeopleseeyouquiz/">How Do People See You?</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939234373069778?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139392170767417202006-02-08T01:49:00.000-08:002006-02-08T01:49:30.766-08:00<table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#EEE9E9" align=center><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><b>How You Are In Love</b></font></td></tr><tr><td bgcolor="#FFFAFA"><center><img src="http://images.blogthings.com/howareyouinlovequiz/rose.jpg" height="100" width="100"></center><font color="#000000"><br />You take a while to fall in love with someone. Trust takes time.<br /><br />You give and take equally in relationships.<br /><br />You tend to get very attached when you're with someone. You want to see your love all the time.<br /><br />You're secretly hoping your partner will change for you.<br /><br />You stay in love for a long time, even if you aren't loved back. When you fall, you fall hard.</font></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/howareyouinlovequiz/">How Are You In Love?</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939217076741720?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139392056006442412006-02-08T01:45:00.000-08:002006-02-08T01:47:36.006-08:00<table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#CDDEFF" align=center><br /><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><br /><strong>Your Seduction Style: The Charmer</strong><br /></font></td></tr><br /><tr><td bgcolor="#EBF2FF"><br /><center><img src="http://images.blogthings.com/whatisyourseductionstylequiz/charmer.jpg" height="100" width="100"></center><br /><font color="#000000"><br />You're a master at intimate conversation and verbal enticement.<br /><br />You seduce with words, by getting people to open up to you.<br /><br />By establishing this deep connection quickly, people feel under your power.<br /><br />And then you've got them exactly where you want them!<br /></font></td></tr></table><br /><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/whatisyourseductionstylequiz/">What Is Your Seduction Style?</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939205600644241?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139391899686633662006-02-08T01:44:00.001-08:002006-02-08T01:44:59.686-08:00table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#CDDEFF" align=center><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><b>Your Porn Star Name Is...</b></font></td></tr><tr><td bgcolor="#EBF2FF"><center><img src="http://images.blogthings.com/pornstarnamegenerator/boy.jpg" height="100" width="100"></center><font color="#000000"><br /><center><strong>Captain Winky</strong></center></font></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/pornstarnamegenerator/">What's Your Porn Star Name?</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939189968663366?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139391870691623102006-02-08T01:44:00.000-08:002006-02-08T01:44:45.266-08:00table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#CDDEFF" align=center><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><b>Your Porn Star Name Is...</b></font></td></tr><tr><td bgcolor="#EBF2FF"><center><img src="http://images.blogthings.com/pornstarnamegenerator/boy.jpg" height="100" width="100"></center><font color="#000000"><br /><center><strong>Captain Winky</strong></center></font></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/pornstarnamegenerator/">What's Your Porn Star Name?</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939187069162310?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139391787024657722006-02-08T01:42:00.000-08:002006-02-08T01:43:07.040-08:00<table width=350 align=center border=0 cellspacing=0 cellpadding=2><tr><td bgcolor="#FEA7B6" align=center><font face="Georgia, Times New Roman, Times, serif" style='color:black; font-size: 14pt;'><b>Your Kissing Purity Score: 80% Pure</b></font></td></tr><tr><td bgcolor="#FFCED6"><center><img src="http://images.blogthings.com/kissingpuritytest/kiss4.jpg" height="100" width="100"></center><font color="#000000"><br />You've hardly ever been kissed<br /><br />But the kisses you've given are very missed</font></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/kissingpuritytest/">Kissing Purity Test</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113939178702465772?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139306418766997702006-02-07T02:00:00.000-08:002006-02-07T02:00:18.766-08:00<!-- BEGIN bunnyhero labs pet code --><br /><a href="http://bunnyherolabs.com/adopt/showpet.php?b=bWM9dGlnZXIuc3dmJmNscj0weGY4ZGQyZCZjbj1sb3VpZSZhbj1sb3VpZQ=="><img src="http://petimage.bunnyherolabs.com/adopt/petimage/bWM9dGlnZXIuc3dmJmNscj0weGY4ZGQyZCZjbj1sb3VpZSZhbj1sb3VpZQ==.png" width="250" height="300" border="0" alt="my pet!"></a><br /><!-- END bunnyhero labs pet code --><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930641876699770?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139306223432245452006-02-07T01:56:00.000-08:002006-02-07T01:57:03.456-08:00<a href="http://bunnyherolabs.com/adopt/showpet.php?b=bWM9ZG9nLnN3ZiZjbHI9MHhmOGRkY2EmY249amFzbWluZSZhbj1sb3VpZQ=="><img height="300" alt="my pet!" src="http://petimage.bunnyherolabs.com/adopt/petimage/bWM9ZG9nLnN3ZiZjbHI9MHhmOGRkY2EmY249amFzbWluZSZhbj1sb3VpZQ==.png" width="250" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930622343224545?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139306175821410982006-02-07T01:55:00.000-08:002006-02-07T01:56:15.850-08:00<!-- BEGIN bunnyhero labs pet code --><a href="<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930617582141098?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139304792433662302006-02-07T01:14:00.002-08:002006-02-07T01:33:12.453-08:00"If u kip on doing wat uv olweys done, ul always get wat u always got. If ud do things ud never done, then ul get what u want."<br /><br />hindi ito yung eksaktong text na natanggap ko pero ganito yung thought niya. kung iisipin, isa lamang itong simpleng text ng panghihikayat o encouragement. isang quote na nagpapalakas ng loob sa isang abang bigo o di kaya'y susuko na sa hirap na dinaranas. maaari rin itong maging challenge sa isang taong wala ng ginawang tama sa buhay niya.<br /><br />basted ka. natanggap mo ang mensaheng ito galing sa babaeng nambasted sa iyo. ano ang iisipin mo?<br />baka naman send to all yung pagkakasend niya...<br />-ewan, pero bakit ganun yung quote?<br />baka naman ordinaryong quote lang iyon...<br />-ordinaryo?hindi naman ganun ang mga quote niya ah?<br />baka naman APEKTADO KA LANG NG QUOTE!<br />-EKSAKTO!<br /><br />apektado lang ako kaya ako ganito. bakit naman kasi naipadala pa iyon sa akin. iyan tuloy, masyado na naman akong nag-iisip.<br /><br />"panu kung hindi tayo naging magkabarkada, may pag-asa ba?"<br />-"iyon ang hindi ko alam, kabarkada na kita eh..."<br />"puwede mo ba akong bigyan ng chance para iprove yung sarili ko?"<br />-"ha?sori pero... friends lang talaga yung mai-oofer ko sa iyo."<br />"ah owkei."<br />-"sorry."<br />"ok lang yun no? ako naman kasi tong tanga. wala yun."<br />-"makakahanap ka rin ng babaeng para sa iyo."<br />"tanx."<br />-"sorry..."<br /><br />matapos ang usapang iyo, ano ang maiisip mo? di ba basted ka na? di ba wala ka ng pag-asa sa babae? pero matapos mong makatanggap ng ganung text mula sa kanya, ano ang maiisip mo? na nagpapakipot lang siya para suyuin mo siya, mag-exert ka ng effort. ano?<br /><br />mahirap umasa. mahirap mabigo. sugatan na ako ngayon. sariwa pa ang sugat ng mga nangyari. may bakas pa ng dugo sa puso kong bigo sa pag-ibig. uminom na nga ako para maging manhid ang katawan pero wala pa ring nangyari.<br /><br />ikaw ang una kong babaeng iniyakan ng ganito. uminom ako dahil sa sakit. hindi ko pa nagagawa iyon sa tanang buhay ko. sa iyo lang. ganun kita kamahal. pero anong magagawa ko? ayaw mo sa akin. hindi ko maaaring ipilit ang bagay na ayaw. tulad ng susi sa isang pintuan. tulad ng isang SRP sa kanyang receptor sa endomembrane ng rough endoplasmic reticulum. may specific na receptor na mag-fifit sa bawat SRP.<br /><br />hang over kay Baysa. hay... bagsak ako sa BIO. oo. 75.4 ang grade ko kay Baysa. equivalent yun sa 45.14 ata o 45.24 over 60. kay Dogma naman, 24 over 40. kung iisipin mo, pasado pareho. pero... 75 ang passing, at ilan ako? 69 point something. hindi man lamang umabot ng 70. masaklap di ba? ano ang highest namin? 77. si jai. highest na yun ah?<br /><br />problema...<br /><br />dagdagan mo pa ng pagkagipit ng allowance mo.<br /><br />di ba ang saya?<br /><br />tambakan mo pa ng problema mo sa minamahal mo.<br /><br />ano ng sunod?<br /><br />wala...<br /><br />buntunghininga...<br /><br />katahimikan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930479243366230?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139304791939266072006-02-07T01:14:00.001-08:002006-02-07T01:33:11.973-08:00"If u kip on doing wat uv olweys done, ul always get wat u always got. If ud do things ud never done, then ul get what u want."<br /><br />hindi ito yung eksaktong text na natanggap ko pero ganito yung thought niya. kung iisipin, isa lamang itong simpleng text ng panghihikayat o encouragement. isang quote na nagpapalakas ng loob sa isang abang bigo o di kaya'y susuko na sa hirap na dinaranas. maaari rin itong maging challenge sa isang taong wala ng ginawang tama sa buhay niya.<br /><br />basted ka. natanggap mo ang mensaheng ito galing sa babaeng nambasted sa iyo. ano ang iisipin mo?<br />baka naman send to all yung pagkakasend niya...<br />-ewan, pero bakit ganun yung quote?<br />baka naman ordinaryong quote lang iyon...<br />-ordinaryo?hindi naman ganun ang mga quote niya ah?<br />baka naman APEKTADO KA LANG NG QUOTE!<br />-EKSAKTO!<br /><br />apektado lang ako kaya ako ganito. bakit naman kasi naipadala pa iyon sa akin. iyan tuloy, masyado na naman akong nag-iisip.<br /><br />"panu kung hindi tayo naging magkabarkada, may pag-asa ba?"<br />-"iyon ang hindi ko alam, kabarkada na kita eh..."<br />"puwede mo ba akong bigyan ng chance para iprove yung sarili ko?"<br />-"ha?sori pero... friends lang talaga yung mai-oofer ko sa iyo."<br />"ah owkei."<br />-"sorry."<br />"ok lang yun no? ako naman kasi tong tanga. wala yun."<br />-"makakahanap ka rin ng babaeng para sa iyo."<br />"tanx."<br />-"sorry..."<br /><br />matapos ang usapang iyo, ano ang maiisip mo? di ba basted ka na? di ba wala ka ng pag-asa sa babae? pero matapos mong makatanggap ng ganung text mula sa kanya, ano ang maiisip mo? na nagpapakipot lang siya para suyuin mo siya, mag-exert ka ng effort. ano?<br /><br />mahirap umasa. mahirap mabigo. sugatan na ako ngayon. sariwa pa ang sugat ng mga nangyari. may bakas pa ng dugo sa puso kong bigo sa pag-ibig. uminom na nga ako para maging manhid ang katawan pero wala pa ring nangyari.<br /><br />ikaw ang una kong babaeng iniyakan ng ganito. uminom ako dahil sa sakit. hindi ko pa nagagawa iyon sa tanang buhay ko. sa iyo lang. ganun kita kamahal. pero anong magagawa ko? ayaw mo sa akin. hindi ko maaaring ipilit ang bagay na ayaw. tulad ng susi sa isang pintuan. tulad ng isang SRP sa kanyang receptor sa endomembrane ng rough endoplasmic reticulum. may specific na receptor na mag-fifit sa bawat SRP.<br /><br />hang over kay Baysa. hay... bagsak ako sa BIO. oo. 75.4 ang grade ko kay Baysa. equivalent yun sa 45.14 ata o 45.24 over 60. kay Dogma naman, 24 over 40. kung iisipin mo, pasado pareho. pero... 75 ang passing, at ilan ako? 69 point something. hindi man lamang umabot ng 70. masaklap di ba? ano ang highest namin? 77. si jai. highest na yun ah?<br /><br />problema...<br /><br />dagdagan mo pa ng pagkagipit ng allowance mo.<br /><br />di ba ang saya?<br /><br />tambakan mo pa ng problema mo sa minamahal mo.<br /><br />ano ng sunod?<br /><br />wala...<br /><br />buntunghininga...<br /><br />katahimikan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930479193926607?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1139303682549095082006-02-07T01:14:00.000-08:002006-02-07T01:14:42.576-08:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113930368254909508?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1138162967631277932006-01-24T20:00:00.000-08:002006-01-24T20:22:47.826-08:00Nasimulan ang araw sa isang mahinang pag-ambon na nasundan ng rumaragasang ulan. Tila nakikisama ang panahon sa aking nararamdaman.<br /><br />Madalas kong banggitin sa iyo noon ang pagtingin ko sa isa kong malapit na kaibigan. Idinulog ko sa iyo ang bawat katanungang bumalot sa akin kung ako'y makikipagsapalara't susugal.<br /><br />Ngayon, eto na... Dumating na ang pagkakataong aking inaasam at kinatatakutan. Tulad nga ng sabi niya noon, "Kung talagang mahal mo siya, sabihin mo sa kanya para naman malaman niyang may nagmamahal sa kanya..." Simpleng sabihin madaling ipayo ngunit anong hirap kapag eto ang nangyari sa iyo.<br /><br />Alam kong hindi ka nagbabasa ng blog. Hindi ka rin mahilig sa internet. Pero sana, kung dumating man ang araw na mabasa mo ito, malaman mo kung gaano ka kahalaga sa akin. Sa totoo lang, binabalak ko ng sabihin mismo sa iyo ngayong linggong ito ang aking damdamin. Ngunit, naunahan ako ng ating mga kaibigan- ng ating mga kabarkada. Wala akong balak itago o ilihim sa iyo. Iyon nga lang, tulad ng nauna kong sinabi, naunahan ako.<br /><br />Sa hapong ito, hindi ko alam kung makakapag-usap tayo ng matino. Kanina, hindi mo man lamang ako sinulyapan sa iyong pagdaan sa aking harapan. Malungkot ang iyong dibuho, may halong galit (sa aking sapintaha). Sa ngayon, pilit kong tinatakpan ang kalungkutang bakas sa aking mukha. Walang direksyon ang bawat gawaing simulan. Bakit ganito?<br /><br />Jas, alam mong mahal kita. Sabi nga ng iba, alam mo na daw na ikaw ang tinutukoy ko, hindi mo lang pinapahalata. Ngunit anong laban ko sa mga salitang wala man lamang akong kasiguraduhan. Katulad ng sinabi mo kahapon, mas pipillin mo ang pagkakaibigan dahil ito'y tumatagal. Ayaw mong masira ang nasimulan na. Naiintindihan kita. Kung ito man ay patama mo sa akin, maluwag kong tinatanggap ang iyong desisyon. Huwag mo lang akong balewalain. Nahihirapan ako sa tuwing alam kong hindi tayo nag-uusap. Makirot sa puso ko tuwing matatanaw kita mula sa malayo na tulala at may iniisip. Doble ang pagkabalisa ko kapag nakikita kitang walang saya sa mukha. Sabi niyo nga noon, "walang talu-talo kapag barkada..." Pero eto ako, isang tanga. Hindi ko naman masisi ang puso kong sadya na lamang nahulog sa iyo. Masisisi ko ba ang isipang ikaw lamang ang nilalaman? Akin bang mapipigilan ang bugso ng damdamin tuwing ika'y nariyan? Kung puwede lang... kung maaari lamang...<br /><br />Pagkabalisa ang nangingibabaw sa aking buong pagkatao sa ngayon. Hindi ko alam kung hanggang kailan ang ganito. Wala sa hinagap ko kung kailan ito magwawakas. Malalim ang sugat. Nagnanaknak ang kirot. Namumuo na ang dugo. Pagod na ang pusong umiibig. Ngunit hindi ito sumusuko. Lumalaban ito sa hamon ng pagiging sawi. Nakikipagpatayan ito sa sumpa ng katorpehan ng isang Louie. Pilit binibigyang pag-asa ang sariling lugmok sa kalungkutan.<br /><br />Higit sa kahit ano, nais kong malaman mo Jas na mahal kita. Hindi mapapagod ang puso kong ibigin ka. Hindi ko alam kung kailan magwawakas o kung matatapos pa ba ang sawing pag-ibig na ito. Ngunit isang bagay lamang ang alam ko; mahal kita at hindi ko kayang mawala ka.<br /><br />May mga bagay na sadyang nangyayari. Tulad ng muli kong pagbalik sa aking dormitoryo matapos ang halos dalawang linggong panunuluyan sa apartment kasama sila Ephraim at Oliver. May mga nagbabago. Mabilis ang ikot ng mundo. Sa bawat paggalaw nito sa kanyang kinalalagakan, maraming buhay ang sa isang saglit ay nababago. Isa ang akin sa mga yaon. Bagong simulaing hinahangad sana'y dumating na... Pag-ibig na dulot ay kalungkuta'y mapalitan nawa ng saya at tuwa...<br /><br />Panalangin sa Diyos...<br /><br />Pagsamo...<br /><br />Pakikiusap...<br /><br />Buntunghininga...<br /><br />Katahimikan....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113816296763127793?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1133775550331993142005-12-05T01:15:00.000-08:002005-12-05T01:39:11.406-08:00Love hurts ika nga ng kanta.. Ngunit ang sakit na dulot ng pag-ibig ay higit pa sa isang hiwa ng kutsilyo sa palad o di kaya'y isang daplis ng blade sa hintuturo. Ito ay katumbas ng pagkabaon ng isang nangangalawang na pako sa iyong sakong. O di kaya nama'y isang nagnanaknak na sugat na biglang nabanlian ng kumukulong tubig. Marahil ay higit pa ang saklit na mararamdaman mo kapag sinabi sa harapan mo kung gaano niya kamahal ang isang tao.<br /><br />Hindi ko akalaing ako'y masasaktan ng ganito. Eto na naman ang kinatatakutan ko- ang masaktan at mabigo sa pag-ibig. Minsan nga naisip ko, "May kuwenta ba ako? Bakit lahat ng gusto ko, ayaw sa akin? Ganun ba ako kalala? Wala na ba akong mabuting magagawa?"<br /><br />Masakit ang umibig ng isang taong walang gusto sa iyo. Mas masakit ang umibig ng isang kaibigang hindi man lamang nalalamang ika'y may gusto sa kanya. Paano naman kasi, pupuwede niyang sabihin sa harapan mong, "Alam mo ba? Mahal ko pa rin siya. At alam mo ba? Nakita ko siya nung linggo! Ang saya-saya ko nga eh!" Isang matinding bugso ng damdaming lalong ipinagdiinan ng isang ngiti at mga katagang "Ang saya-saya ko nga eh!" Waring mababasag ang puso ko habang naririnig ang mga katagang yaon. Pero anong magagawa ko? Hindi naman niya alam eh. At siguro, hindi na niya malalaman... Ano namang mapapala ko? Wala! Alam kong wala na akong mapapala pa kapag ipinaalam ko pa sa kanyang siya'y itinatangi ko. Wala na akong pag-asang masilayan man lamang ang isang magandang ngiti sa kanya habang sinasabi niyang "Mahalaga ka sa akin." O di kaya'y "Hindi ko kayang mawala ka, mahal kita." Isang pangarap na unti-unting naibabaon sa paglipas ng panahon. Si Mystery Girl? Mystery na lang siguro kung sino siya. Wala kasing lakas ng loob si Louie na sabihin sa kanyang siya pala iyon. Torpe kasi si Louie at ayaw ipaalam na ang Mystery Girl na kanyang ibinansag ay sa sarili niya ipinatuon.<br /><br />Alam kong hindi ka nagbabasa ng blog. At lalong hindi mo alam ang blog ko. Pero sana, kung darating ang pagkakataon na madapuan ng iyong ulirat ang aking lagakan ng damdamin, sana maunawaan mo. Gustong-gusto kita. Lahat ginagawa ko para lamang mapasaya ka. Alam kong sa palagay mo, kaibigan lamang ako. Ngunit ikaw, itinatangi kita ng labis. Ganito ako katorpe. Hindi ko man lamang masabi ng harapan. Takot na kasi akong mabigo. Sukat ba namang sabihin mo sa aking mahal mo pa ang pesteng lalaking iyon na kailanman ay hindi naging iyo. Sukat ba naman kasing ipamukha mo sa aking mahal mo pa siya kahit pinaluha ka na niya. Nagseselos ako sa tuwing ginagawa mo iyon. Masakit ang kurot sa aking puso tuwing mababanggit mo ang pangalang ni sa panaginip ay hindi ko mabanggit. Ang isang lalaking hindi ka kayang alagaan at walang ibang alam gawin kundi ang paluhain ka. Mahal na mahal kita. Hindi ba halata? May pagkakataong pagod na pagod na ako ngunit ika'y humiling na kita'y samahang gumawa ng iyong takda, wala kang narinig mula sa akin. Ako'y tahimik na sumunod. Wala akong reklamo. Ganoon kita kamahal. Kahit masakit ang aking katawan, pinilit kong mag-ipon ng lakas upang kita'y masamahan. Ayaw kasi kitang napapagod. Mahal kasi kita. Kapag ika'y may hiling, hindi ako umaayaw, kasi mahal nga kita. At ayaw kitang makitang malungkot o nahihirapan. Ngunit... Hanggang ganoon na lamang siguro ang magagawa ko para sa iyo. Dahil kahit kailan, hinding-hindi ka magiging akin. Kung puwede lang matulog ako habambuhay upang sa ganoon, kahit hindi totoo'y mapasaakin ka man lang. Maraming hadlang ngunit kaya kong suungin. Ang tanong, "May mapapala ba ako?" Alam ko na marahil ang kasagutan mo. Hindi mo na kailangang ipagduldulan sa aking KAIBIGAN mo lang ako. Hindi na ako umaasang mahihigit pa roon ang tingin mo sa akin.<br /><br />Masakit talagang umibig. Kahit anong gawin ko, tila lagi akong bigo. Buhay nga naman... Hindi malaman ang patutunguhan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113377555033199314?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1133332955936673622005-11-29T22:19:00.000-08:002005-11-29T22:42:36.276-08:00<div align="justify"><strong>Mayroon kang kaibigan. Matagal na kayong magkakilala. Marami na kayong pinagsamahan. Dumating ang araw na malalaman mo sa sarili mong unti-unti ka ng nahuhulog sa kanya. Bawat pagkakataong magkakatagpo ang inyong mga mata, tila ika'y natutunaw at nais manliit. Sa bawat paghaplos ng kanyang mala-anghel na kutis sa iyong balat, may kakaibang daloy ng kuryenteng bumabalot sa iyong katauhan. Ngunit, kaibigan lamang ang tingin niya sa iyo. Ayon nga sa kanya, "May kuwenta kang KAIBIGAN..." Marahil, sa isang normal na magkaibigang walang namamagitang anumang pagtingin, ito'y ikakatuwa marahil at ikakagalak ng kalooban. Ngunit, ito ay isang malaking sampal sa mukha ng isang kaibigang sinisinta ang huli at umaasang malaman niya ito't mabigyang katugunan. </strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Mahal ko ba siya? Oo mahal na mahal ko. Bakit? Ano? Anong sabi mo? Bakit ko siya mahal? Hindi ba't ang tunay na pagmamahal ay walang dahilan? Hindi ba't ito'y sadya na lamang umuusbong at marahang namumulaklak? Mahal ko siya dahil mahal ko siya. Ano ba sa tingin mo ang tingin niya sa iyo? K-a-i-b-i-g-a-n L-A-M-A-N-G. Marahil ay isa lamang akong kaibigan sa kanyang pagtingin. Eh paano yan kapag sinabi mo na sa kanya ang nararamdaman mo? Hindi ba masisira ang pinagsamahan ninyo ng matagal na panahon? Hindi ko alam. Hindi ko nga rin mawari kung sasabihin ko pa sa kanya ang damdamin ko. Takot ako. Takot akong mawala siya sa akin at tuluyang lumayo. Iyon ay hindi ko makakayanan. Parte na siya ng buhay ko. Wari'y ako'y nawalan ng isang mata kapag siyang umalpas sa aking pagkakahawak. Ngunit, naisip ko rin, paano kung malaman niya ito at lalo pa siyang nagalit dahil hindi ko man lang ipinaalam sa kanya? Ako ngayong tuliro. Hindi alam ang gagawin. Para ako ngayong isang sundalo sa digmaan na naubusan na ng bala. Namimili sa dalawang pupuwedeng gawin; ang umatras at piliing mabuhay ng may takot at pag-aalinlangan o ang piliing lumaban bagamat walang sandatang ihaharap sa kaaway, mamatay man ako'y maluwalhati sapagkat ako'y lumaban at hindi naging isang duwag. </strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Mahirap mamili. Hindi ko alam kung ano ang tamang gawin. Walang undo ang buhay. Hindi ito parang computer na may Backspace kapag nagkamali. Ito ay isang typewriter, walang pambura. Kapag ako'y nagkamali, habang buhay ng tatatak ang bakas ng Correction Fluid sa papel kong sinusulatan.</strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Hay... Buhay nga naman. Masyadong maraming hiwagang hindi mawari at mabatid kahit ng isang henyo. Malawak ang nakalaan sa bawat nilalang. Malalim ang sisisirin ng bawat nilikha. Ang alam ko lamang, ngayo'y ako'y nasa dulo ng isang bangin, naghihintay na tubuan ng pakpak upang makaalpas sa isang mahirap na desisyon. Naghihintay na ang shooting ng pelikula ng aking buhay ay mag-cut o mag-water break muna upang ako nama'y makahinga at kung maaari ay makapag-isip. Ngunit, buhay ito. Walang cut at walang water break. Bawat oras ay mahalaga. Bawat sandali ay pinapahalagahan. </strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Wala akong pagsisisi. Nagmamahal ako. Walang masama roon. Lamang ay sa isang kaibigan pa. Sa isang matalik na kaibigan pa ako nahulog. Nagawa ko na ito isang beses, ako ay nabigo. Masakit. Malalim ang sugat na naiwan. Matagal naghilom ang kirot. Ngayo'y isa na namang panibagong pagkakataong kailangan kong mamili. Ako ba'y magiging makasarili at tuluyang itago ang damdamin ko sa kanya, na mahalin ko na lamang siya hangga't ang puso ko'y hindi pa tuluyang nadudurog dahil sa pait at sakit ng pagkasawi at pagbigo o kaya'y maging tapat ako sa aking sarili at sa kanya at sabihin ko ang aking nararamdaman at tuluyang harapin ang aking pabuyang kasawian at pagkalumo.</strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong>Mahirap ito. Alam ko. Nagawa ko na ito isang beses. Sana lang, hindi maulit ang dati. Sana lang, maging maayos ang lahat... Hay... Ang sarap mangarap...</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113333295593667362?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1131610779760288402005-11-10T00:09:00.000-08:002005-11-10T00:19:39.786-08:00<div align="justify">hay naku....isang araw na lang at tapos na naman ang isang linggo sa aking ikaapat na semestre sa unibersidad...marami na ring nangyari sa tatlong araw na hindi ko pagbibigay ng mga kataga rito...</div><div align="right"> </div><div align="justify">noong martes, kami ay nagtungo sa Navotas upang aming bisitahin at kamustahin si Ela, ang aming pinakamamahal na kamag-aral na nabigyang pagkakataon, sa murang gulang, na magdala ng buhay sa kanyang sinapupunan...1 kami ng hapon nagtungo roon..at pagdating namin sa bahay nila, naliligo pa raw ito...well...sanay na kami sa kakupadan niya...nag-antay kami at maya-maya'y amin na siyang nasilayan...medyo malaki na ang tiyan niya..7 months na kasi ang kanyang ipinagbubuntis..pero maganda pa rin siya at halos walang ipinagbago bukod nga sa kanyang tiyan...nagkuwentuhan kami at nakamustahan...mabuti naman ang naging takbo ng usapan...ng bandang alas-4 na ay nagpaalam na kami dahil si Jasmine ay baka gabihin sa pag-uwi..hindi naman puwedeng iwan ko siya at pabayaang mag-isang umuwi...sinamahan ko siya...pagkatapos nito'y nanood kami ng pageant ng PAFT kung saan tawang-tawa kami kay Bhenjo, ang crush ni Sheena...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">kahapon at nagpunta naman ako sa aking Tito..pagkatapos kong pumunta sa layb at hindi na tuluyang mananghalian...naramdaman ko ang matinding gutom...marami kaming takda na kailangang tapusin...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">ngayon, okay naman ang lahat...sa educ 204 na lamang ako walang takda...ngunit, pipilitin kong makagawa na rin...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">sa lahat, salamat sa Diyos...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">yaon lamang, sa muli!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113161077976028840?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1131354383160660512005-11-07T00:46:00.000-08:002005-11-07T01:06:24.416-08:00<div align="justify">katatapos lang ng unang araw ko ngayong 2nd sem...medyo napagod ang mga binti ko sa kakalakad ngunit ang aking katauha'y nag-uumapaw sa ligaya't at tuwa na muling masilayan ang mga taong nagbibigay ng lakas sa akin upang patuloy na labanan at pagtagumpayan ang mga hamon ng buhay...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">marami akong ginawa ngayong araw na ito...kagagaling ko lamang sa Filipiniana para humiram ng books na mayroong mga maikling kuwento ng mga batikang manunulat sa Filipino.. ito ay kaugnay sa aking pangarap na makasali sa Ustetika...ngunti ako'y balot na naman ng pangamba at pag-aalinlangan na baka ang aking katha ay isang basura kung itutulad sa iba..ngunit sabi nga ni Deda, "Ano ka ba? Ang importante nag-try ka.." tama nga naman siya...walang masama kung ako'y mabigo...malawak pa ang aking gugugulin upang aking baguhin ang kung anuman ang kamalian ko....tatlo ang aklat na aking hiniram...ang isa'y kay Liwayway Arceo...ang isa naman ay sa iba't-ibang manunulat..at ang isa ay mga kuwentong nabigyang parangal sa Palanca..</div><div align="justify"> </div><div align="justify">nakapagrenue na rin ako ng aking scholarship... sa awa ng Diyos ay nakapagpa-encode na ako sa OSA at natapos na rin lahat ng kailangang asikasuhin...lamang ay 10340.80 lamang ang aking discount sa tuition...magbabayad pa ako ng kulang-kulang 9000 sa prelims...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">medyo tanghali ang aking gising sapagkat 9:00 pa naman ang simula ng aming klase dahil sa isang faculty meeting...dumating ako ng maaga sa pav at agad kong nakita sina Jai, Shane at Melai...si Melai may dalang chocolate para sa akin...mabait talaga yun sa akin...matapos yaon ay dumating na ang iba naming kamag-aral...nagsimula ko na ulit maramdaman ang ingay at tawanang mahigit tatlong linggo ko ring inasam at nakaligtaan...ng dumating si Deda ay aking ipinabasa sa kanya ang aking bagong tapos na kuwento na may pamagat na "Anatomy and Physiology"...isang kuwento ng malupit na kapalaran ng isang lalakeng umibig ngunit binigo ng kanyang irog...maganda raw ang kayarian ng aking gawa ayon na rin sa mga nakabasa nito...yun lamang ay mabilis masyado ang naging takbo ng mga pangyayari...mayroon daw nawawalang talata na sana'y nakapagpaliwanag sa kinahantungan ng isang karakter sa kuwento...ngunit kanila namang pinuri ang hindi maulinigang takbo ng mga pangyayari..ito ngayon ang nag-udyok sa akin upang lalo pang pagbutihin ang aking pagsusulat sa pamamagitan ng pagbabasa ng mga katha ng mga batikan sa ganitong larangan...nawa'y maging matagumpay ako sa aking gagawin...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">nakakuha na ng application form para sa Ustetika..sana ay magawa ko ng maayos ang aking ipapasang mga katha...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">wala pang gaanong gurong pumasok sa amin..dalawa lamang ang aming nakita...si Maam Alonsabe at Maam Azares...sana bukas mas marami na sila...isa na doon si Maam Baysa na kinatatakutan ng lahat...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">sa aking pagharap sa isang panibagong yugto ng aking buhay, marami akong naisip at naulinigan...ang buhay pala hindi isang laro na kapag umayaw sa iyo ang pagkakataon, aayaw ka na rin...ito ay patuloy na pakikibaka upang mabuhay at sa huli ay magtagumpay...hindi man kaagad na natatamo ang tagumpay na pinakamimithi..ito ay darating sa tamang panahon na nais ng Poong Maykapal...sa bawat pagtahak ko ng daan ngayon, alam kong mayroong Gumagabay sa akin patungo sa kung ano ang tama at nararapat...tunay, ang buhay ay misteryoso...hindi mo ito madaling mawari...ang pagkitil ng sariling buhay ay malayong solusyon sa kung ano man ang pasaning dinadala..bagkus ito ay nagdudulot lamang ng mas malalang pasanin...ang dapat nating gawin ay ang pagtibayin ang ating pananampalataya...walang tigil na tumawag sa Kanya at ako'y nakakatiyak na hinding-hindi Niya tayo bibiguin...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">mabuti ang Diyos nating mahal...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Siya'y laging nakikinig at gumagabay...</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Tayo'y tumawag at Siya'y tutugon..</div><div align="justify"> </div><div align="justify">To God be the Glory...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113135438316066051?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1130220732195304592005-10-24T22:59:00.000-07:002005-10-24T23:12:12.203-07:00<span style="font-family:courier new;">such feeling of emptiness conquers my spirit as my three-week vacation is in its peak...yesterday i just came from UST as we were asked to for our clearance..thank God, I passed all my courses...yet the feeling of excitement and fear reach my nerves as I think about my grades this semester..I don't know what shall be my average... I hope its just fine.. am now at an internet cafe where I was suppose to view my grades but I was not that lucky because the grades were not yet available.. as these people beside me continues to shout at each other, I still continue to trace my thoughts...this sem break, I had many things finished and left undone...I had a short relationship with the cousin of my dear brother's want-to-be girlfriend.. But alas! I was not that decided to enter such relationship... Now I am damn single... whooh! I am now again free... just as I was before...</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">now I continue to search for the unknown and quest for the unrevealed... my grades? I hope their fine... my life? ....</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">my life... as I am at a state of confusion and chaos.. I am still questioning myself on certain things.. my self-worth counts as the first among these many unanswered questions... as I am exposed to such things and situations in everyday, i am bounded to question my whole being.. my personality..my capabilities... my achievements.. I don't know when and where did this started but all I know is, I am now searching...</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">at a stage of my life that is crucial, I am now slowly searching for answers for my questions... Yes, I almost committed suicide the other night... but thank God, I didn't.. I thought I was gonna die that evening.. but thanks to the Otap.. I was awakened and uplifted..</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">now i am hear waiting for the fruits of my labor last semester... but i think that shall take me until tomorrow for the grades are not yet posted...</span><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><span style="font-family:Courier New;">so lon..until then.. i have a lot things to share but my money prevents me from doing so.. until i get my grades.. adios!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-113022073219530459?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1129197440909172342005-10-13T02:33:00.000-07:002005-10-13T02:57:20.920-07:00<a href="bighappyfaces.com/"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="bighappyfaces.com/" border="0" /></a><br /><a href="http://www.blogger.com/www.hopecommunitybible.com/%20gospel_in_pictures.htm"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.blogger.com/www.hopecommunitybible.com/%20gospel_in_pictures.htm" border="0" /></a><br /><div align="justify">hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon...katatapos lang naming magpagroup pic..muli kong naramdaman ang pagmamahal ng mga kaibigan kong aking itinatangi..halos tatlong linggo din kaming hindi magkikita-kita..at sa tatlong linggong yun..maraming mangyayari...apat bale yung studio pix namin...yung una, formal..para naman daw may matino kaming picture...yung pangalawa, yung nakahawak kami lahat ng heart-shaped na lollipop na bigay ni krisha... next yung parang teleserye...kung saan may hawak kaming flowers ni ran at magkalove team sila ni chiqui at kami ni jas...hay..tapos kontrabida sila emman at si grace...magaganda yung mga shots...pero pinakagusto ko yung nakahawak sila ng stuffed toys at para kaming mga bata..kasi cute ko dun..hehehe...anyways.. this has been a day of realization...na oo nga..siguro i am just not looking at the positivem sides of my life... may barkada akong makulet...kailangan ko lang sihurong dagdagan yung time kong kasama sila..kasi namimiss ko na sila...buti kanina after ng group pic pumunta kami ng lover's lane at doon kumaen at nagkuwentuhan at nagtangungan..madame ding natanung..lahat nga ata eh..tapos syempre...nakasama namen si cessa na madalang na nameng makasama...hay..i miss my old days back when we were still in first year...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">yung mga test ko today? okay naman...yung educ 201 naghula lang talaga ako...malay ko ba kasi sa mga essentialism at existentialism na yan...hehehe..yung logic namen..LOGGGIIIICCCC... hay mahirap yung test pero nakakatuwa...nagamit ko lahat ng brain cells ko...at 11:15 na ako nakapagpasa ng paper..dahil ang tagal kong sumagot...pero over-all? okay naman...</div><div align="justify"></div><div align="justify">bukas...theo saka psych ang test ko...parehong madaling reviewhin kasi kailangan mo lang magmemorize...at mamaya ko pa yun gagawin...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ang buhay..madameng nakalaan para sa iyo..narealize ko kahapon na sobra na pala akong stressed out sa mga demands ng major ko... masyado akong pagod at walang pahinga..siguro nga kailangan kong ibalik yung mga times na natutulog ako pagdating ko sa dorm before akong mag-aral...hay...mamaya siguro gagawin ko yun..pero hopefully magising na ako kasi kagabi, hindi...hay..</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">ang buhay hindi lang isang laro na kapag umayaw ka na okay na...ang buhay isang digmaang hindi mo alam kung kailan matatapos at magwawakas..oo simple lang ang pangarap ko...ang makahanap ng magmamahal sa akin...ang makatagpo ng isang taong uunawa at kakalinga sa akin..pero tanga ako dahil hindi ko nakitang may mga tao palang pinahahalagahan ang Gagong tulad ko... hay...ako naman talaga itong bulag (sabi ni grace) at tanga (sabi ni deda) na hindi makaramdam...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">as i continue to search for what my heart beats for, i have come to realize the value of every second i spend...yes i am bombarded by such things and aspects that make my life complex and challenging but i have come to realize that i should stop...think...and rest...masyado akong worried at stressed... there are times na ayaw na ng katawan ko pero pinipilit ko pa ring gumawa..which is wrong...ayoko ng ganun...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">tao akong may sariling paninindigan at katauhang sa akin lamang matatagpuan...hindi ko kailangan ng mga papuri at mga karangalan upang mapatunayan ang aking halaga..pera? nuh...hindi yun ang solusyon sa Chem problems ko... achievements? hindi yung ang solusyon sa bawat problemang makakaharap ko...</div><div align="justify"><br />ang DIYOS... matagal na Siyang nandyan sa tabi ko...hindi ko lang napapansin...oo alam kong nandyan lang Siya at nakamasid...ngayon napalalim ang paniniwala ko sa aking kasabihang "lahat ng bagay ay may dahilan"... ako'y tao rin at mahina...ngunit ito ang nagpapatibay sa aking loob- ang malaman na Mayroong hindi mang-iiwan...Mayroong hindi mawawal...Mayroong nagmamahal... Yun ang Diyos!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112919744090917234?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1129115384656524922005-10-12T03:40:00.000-07:002005-10-12T04:09:44.663-07:00Mahirap unawain ang tadhana. Maraming mga bagay na hindi talaga maipapaliwanag ng tahasan. May mga bagay na sadyang nangyayari na hindi man lamang naipapaliwanag sa iyo.<br /><br />Ako? Hangad ko lang sa buhay ang makahanap ng taong makapagbibigay sa akin ng sapat na atensyon at kalinga. Simple di ba? Walang anumang kaartehan. Walang ibang kasama. Yun lang. Pero bakit ang hirap makamit? Bakit tila bawat tapak ko, lumulubog lagi ako?<br /><br />Ako? May pamilyang hindi maipagyayabang sa mga kaklase. May Tita at Tito na nasa Hawaii na sadyang sinusuportahan ang mga nais ko. May amang walang trabaho. May inang baon sa utang. Mga kapatid na hindi nakapagtapos ng pag-aaral dahil nag-asawa na at nagkaanak. Mga bunsong kapatid na walang ibang alam atupagin kundi mag-MU at mag-Ragna.<br /><br />Ako? Nag-aaral ako sa UST. Science major. May mahihirap na subjects at pamatay na mga titser. Mga subjects na hindi na napagod sa pagbibigay ng mahihirap na mga exams.<br /><br />Ako? May mga kaibigan ako... sila krisha, jas, melai, grace, ran, emman, chiqui, glads, ela, cessa... sila cha, ephraim, olibogs... ang mga 1e1 dati... Sa kanila, ako- buraot... Nagbibigay saya sa kanila dahil lagi nila akong inaasar. Ano pa? Hindi ko na alam.<br /><br />Ako sa ngayon ay lumulutang sa ulap ng kawalan. Hindi ko mawari kung ano ang tamang gawin. Tila bawat bagay na aking ginagawa, walang nakakapansin. Bawat karangalan, walang nakakapuna. Buti pa sila, buti pa siya. Hindi ko maiwasang ikumpara ang sarili ko sa ibang taong nakikita kong masaya kahit ganun ang kalagayan nila. Hindi ko maiwasang ikumpara ang sarili ko sa mga taong napupuri, napupuna, bida, magaling at laging pinag-uusapan. Ang sarili ko? Hindi ko na kilala. Nawawala ang tiwalang dati'y nag-uumapaw. Nabasag na ang dating busilak na kristal ng pagiging kampante at sigurado. Anong nagdulot nito?<br /><br />Hindi ko alam. Wala akong sinisisi rito kundi ang aking sarili. Masyado akong nagpapagod. Masyado akong stressed dahil sa dami ng ginagawa. Pero di ba mawawala lahat ng ito kapag may isang taong nakapag-aalis ng mga ito?<br /><br />Hangad ko lang ang makahanap ng isang taong uunawa sa akin. Pero wala akong makita. Yung dati? Wala na... Tuluyan ng humiwalay sa akin. Yung sumunod? Hindi pala siya ang sa akin. Yung ngayon?....<br /><br />Ayoko ng sinungaling.. Oo ako'y sinungaling din sa mga pagkakataon pero hindi sagad na sinungaling. Simple lamang ang buhay. Maraming kinakaharap pero hindi ko makuhang magsinungaling sa kapwa ko. Tapat ako. Sigurado ako. Nakikita mo sa akin ang nararamdaman ko.<br /><br />Bukas may pagsusulit pa akong kakaharapin. Pero hindi ko alam kung paano magrereview...<br /><br />BADTRIP AKO...<br /><br />Hindi ako tanga para magpakamatay... Matino pa ang isip ko...<br /><br />Walang patunguhan lahat ng salita rito. Ang tanging malinaw, gusto kong ilabas ang hinanakit at hinagpis na pilit nagpupumiglas na lumabas sa puso ko. Ang pait, luha at kirot na unti-unting naiipon. Ang mga luhang hindi tumulo. Ang dugong hindi dumaloy. Ang mga salitang hindi mahagilap upang ipahiwatig ang taglay na sakit.<br /><br />Mahirap ang buhay... Maraming pagsubok... Hindi ko alam kung kelan ako makakabangon. Hindi ko alam kung makakabangon pa ako... Marami pang pagkakataon. Pero maiksi ang oras. Hindi ko alam kung anom ang gagawin. Kailangan ko ng tulong... Yakapin Mo ako... Kailangan ko ang pag-aaruga Mo... Tulungan Mo ako... Kailangan Kita ngayon...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112911538465652492?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1129108188402817442005-10-12T02:01:00.000-07:002005-10-12T02:09:48.406-07:00bawat araw na nandiyan ka<br />hindi ko mapigilang mapangiti<br />ang tindi mo!<br />isang ngiti mo lang...<br />tagos hanggang buto ko...<br />hay...<br />sabi nila mahirap daw mangyari<br />pero, paki ko!<br />sila ba ikaw?<br />sila ba ako?<br />sila ba tayo?<br />anong alam nila?<br />wala!<br />kahit gaano katagal<br />mag-aantay ako..<br />hanggang tanggapin mo<br />itong pagsamo ko...<br />ako'y payak..<br />ako'y hamak...<br />pero mahal kita...<br />mamahalin kita...<br />aalagaan...<br />iingatan...<br />hindi sasaktan...<br />ito man marahil ay narinig mo na..<br />pero ito'y galing sa king puso..<br />corny na nito no?<br />pero may corny ba<br />sa taong lubos na nagmamahal?<br />bawat araw na nandiyan ka..<br />mas lalo kitang minamahal..<br />ika nga..<br />ikaw ang hanging<br />aking nilalanghap<br />ikaw ang tubig<br />na aking nilalasap<br />ikaw ang kaluluwa<br />na nagbibigay direksyon<br />ikaw ang dugong<br />sa aki'y dumadaloy<br />ikaw lamang<br />ang itinitibok ng puso<br />ikaw ang laman<br />ng aking isipan<br />alam kong hindi pa panahon<br />handa akong maghintay<br />hanggang maging puti ang uwak<br />at umitim ang tagak<br />hanggang end of the world<br />hanggang maging lupa na ako<br />at kinakain ng mga uod<br />kung yan ang nais mo<br />susunod ako<br />mahal kita eh...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112910818840281744?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1129107130454308912005-10-12T01:27:00.000-07:002005-10-12T01:52:10.466-07:00<strong><span style="font-family:arial;color:#ff99ff;">Hay...matatapos na ang first sem..mula ng last na magblog ako madame ng nangyari...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:arial;color:#ff99ff;">wala na kami ni rose...halos one month na..bakit?madameng reasons..kasi wala siyang time for me...yung tipong wala na talaga...just not contented with a long distance relationship na ang tanging nagkokonekta ay cellphone..pangalawa, hindi na naalis sa akin yung doubt kung ako nga lang talaga sa buhay niya..remember yung first break up namen, third party ang dahilan...noong september 10 kami nagbreak... kasi nung 8, nag-cool off muna kami..noong sabado na, nagdecide na akong tapusin na ang lahat. nasa araneta kami nun kasi galing kami kila Glads kasi b-day party niya eh nirequire kami ng prof namen sa PE na manood ng game, nanood kami..ayon..pero recently lang, tumawag siya sa akin at kinukumusta ako...at eto pa...wala pa daw siyang boyfriend ngayon at ayaw daw muna niyang magkaroon...hmmm...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">next, tapos na rin ang buwisit kong PE...leche talagang prof yun..napakawalang kuwenta! biruin mo hindi man lang naglecture about the rules and hand signals nagpa-finals na kaagad...kakainis!!! well, thank God at tapos na ako sa kanya...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">hmmm..ano pa? nagfield trip kami sa Subic...masaya kasi kami-kami lang...ang dami nga naming food courtesy of Shin..haahaha..daming memorable moments dun..lalo na yung sa Zoobic Safari..yung pinakain namin yung mga tiger ng chicken..parang mga baliw yung mga kasama ko...sigaw ng sigaw...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">hmmm..ano pa?...may nangyaring hindi ko inexpect..habang nanonood ako ng Cheerdance sa TV kung saan nagchampion ang Gawi (GO GAWI!!!!!!), nagsabi si Melai na may gusto daw siya sa akin...ako naman...nabigla...i've got very shocked na malaman na may nagkakagusto pa pala sa tulad kong Gago na, ulol pa... anyways...yun nga..then inask ko siya kung puwede ko siyang ligawan..sabi niya oo daw...sinabi ko sa kanyang gagawa ako ng move kung hihiwalayan niya ang boyfriend niya pero hindi niya ginawa...worse came...dumating na sa point na hindi na kami nagpapansinan sa room...tapos sobrang sad niya pa... pero buti na lang..naayos ang lahat-lahat...ngayon, okay na kami uli..nagkakalokohan na uli..tulad ng dati....</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">madame pa...kawawa naman magababasa nito...hmmm...yung kay Tina...feeling ko nawawala na..although ngayon sobra na ang asar sa akin sa room at kahit ng mga dati kong klasmate, hindi na ako tinatablan...bakit? kasi may bago na...yup..si jo-ann marie andrade na bestfriend pala ng crush ko sa street namin na si Patty...funny di ba? sa BES siya nag-aaral...3rd year high school pa lang siya pero same age kami...hay...mabaet siya...panu ko siya nakilala? well ganito yun...yung kapatid ko kasing si Neil, may nililigawanm si Mary-Ann..eh nakitext sa akin tapos si Mary-Ann naman ngayon, nagtetext na sa akin...then ibinigay niya yung number ko kay Jo-ann..kaya ayun..were textmates na..pero later on narealize ko palang I am starting to like her and feel for her...kaya tinanong ko kung puwede ko ba siyang ligawan..eh pumayag..kaya ngayon...nililigawan ko pa siya...hay...hope na maging mabaet si God at i-allow niyang maging kami...mahal ko yung tao..mabaet...sobrang understanding at saka concerned siya sa akin...inadd na niya ako sa friendster...hay..cute ko raw sa pic? di ba weird? hahahaa...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">umatend ako ng debut ni deda last last saturday...tapos yun...alam mo ba? dumeretso kami kila ate louie...dun nag-inuman kami..oo uminom na ako...lambanog na may flavor yun eh..bubble gum ata..mapait siya..pero konti lang ininom ko...pero at least I have come to finally taste that...:-)</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">last friday naman, umatend ako ng debut ni abby sa makati park...hmmm...okay yung place...tapos, nandun pa si Susan Roces, Sheryl Cruz at Lavinna ata name nung bold star na sobrang..sobrang lake ng boobs..oo sobra talaga..kakalula... :-)...anyways, after nun kila ate louie ule kami nag-overnight...tapos early in the morning, umuwi ako ng Bulacan...</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Arial;color:#ff99ff;">hay...matatapos na ang 1st sem...madameng nangyari..sobrang dame...di ko na maalala lahat..pero sure akong na-enjoy ko naman ang nakakapagod at sobrang stressful na sem na to..sabi nga ni Maam Jo graduating na daw ako pero di pa naman...dami ko daw kasing ginagawa saka para akong laging pagod...hay..nid to have some rest and recharge for the second sem...madame pa akong aaralin sa 201 saka Logic for tomorrow...tapos PSY pa saka theo...pero konti na lang..saka tomorrow pala mag-papagroup pic na kami..yipee!!! sige na..medyo masakit na yung kamay ko...uli...</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112910713045430891?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1122372354472577742005-07-26T03:05:00.000-07:002005-07-26T03:05:54.476-07:00<div align="justify">medyo matagal na rin akong hindi nakakapagsulat dito...kasi sobrang daming ginagawa...mula sa <span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#66ffff;"><strong>zoology na iniiyakan nameng lahat hanggang sa chem na ubod ng demanding...lahat ng science majors, sabog...hehehe...alam mo ba maraming nangyario simula noon....hmmm....kagagaling ko lang kila ate louie nung saturday...madame kameng 1e1 dati...konti lang yung wala....masaya siya...madameng mga nagpunta...reunion talaga...bonding den....alam mo ba madameng uminom...pero di nila ako napilit...hehehe...ako pa tuloy nag-alalay sa mga di kayang uminom...nurse?pero masaya siya....at nakabili na pala ako ng bagong shoes ko...wahaha...dahil na rin sa pagpupursigi kong kulitin si tita....nabigyan ako...wahaha...alam mo...alam na daw ni tina na crush ko siya...ewan ko lang kung anong reaction niya...but kahit anuman yun okay lang....masaya naman ako sa beh ko eh...she always call and text me...wahaha...yun....may bago pala kameng room mate si ritche...as in rich siya...lahat ng gamit pangmayaman...at taga QC lang siya....nywy..baet naman siya eh....alam mo ba nitong mga past weeks...sobrang busy ko...wala na ata akong tulog...ngayon...gagawa pa ako ng aking mga report....at may quiz kame tomorrow...sige na...sana i have more taym to share to you pero di talaga eh...soweee..thanks kase nandiyan ka....</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112237235447257774?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1120471185128738112005-07-04T02:31:00.000-07:002005-07-04T02:59:45.160-07:00<div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>hay naku....pumunta dito kanina si jas....kinuha yung application for USTET..di ko nga alam kung kanino yun...ha ewan...di na pala kami manonood ng opening...kasi hindi puwede si jasmine....siya lang naman ang dahilan kaya ako pupunta....uy wag kang mang-issue ha?anyways....miss ko na nga yung 1e1 dati...uy president pala ako ng 2e1...oo...ako...president....maniniwala ka ba???hehehehe...anyways....perfect din pala yung mga works ko sa logic...10/10 at sa chem lab 60/60...ahihihi...ewan ko lang yung mga quizzes..yung aking educ 201...17/20 eh...hindi ko lang alam yung ibang mga quizzes ko....<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>Kwarto Sugarfree<br />Maglilinis ako ng aking kwartoNa punong puno ng galit at damitMga bagay na hindi ko na kailanganNakaraang hindi na pwedeng pagpalibanMga liham ng linihim kong pag-ibigAt litrato ng kahapong maligaligDahan dahan kong iniponNgunit ngayon kailangan ng itapon<br />ChorusDi ko na kayang mabuhay sa kahaponKaya mula ngayon, mula ngayon..<br />May jacket mong nabubulok sa sulok Inaalikabok na sa lungkotMay panyong ilang ulit nang niluhaanIsang patak sa baway beses na Tayo'y nasaktan<br />Repeat chorus<br />Alaala ng lumuluhang kahaponDahan dahan ko na ring kinakahonNatagpuan ko na ang tunay kong ligayaLumabas ako ng kwarto't naron sya<br />Magpapaalam na sa'yo ang aking kwarto (4x)<br />Magpapaalam na sa'yo (3x)<br />Magpapaalam na sa'yo ang aking kwarto..<br /><br />Kailan Mymp<br />Bakit kaya nangangamba Sa tuwing ika'y nakikita Sana nama'y magpakilala<br />Ilang ulit nang nagkabangga Aklat kong dala'y pinulot mo pa 'di ka pa rin nagpakilala<br />Refrain Bawat araw sinusundan 'di ka naman tumitingin Ano'ng aking dapat gawin<br />Bakit kaya umiiwas Binti ko ba'y mayroong gasgas Nais ko lang magpakilala<br />Dito'y mayroon sa puso ko Munting puwang laan sa 'yo Maaari na bang magpakilala<br />Refrain Bawat araw sinusundan 'di ka naman tumitingin Ano'ng aking dapat gawin<br />Chorus Kailan (kailan), kailan mo ba mapapansin ang aking lihim Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin Kailan (kailan), kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin<br />Ad lib<br />Bakit kaya umiiwas Binti ko ba'y mayroong gasgas Nais ko lang magpakilala<br />Refrain Bawat araw sinusundan 'di ka naman tumitingin Ano'ng aking dapat gawin<br />Chorus Kailan (kailan), kailan mo ba mapapansin ang aking lihim Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin Kailan (kailan), kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin<br /></div></strong></span><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>Constantly Mymp<br />Constantly<br />I knew it was thereThough i tried to hide itBut the feeling just kept on shining throughHaven’t known you that longSo i try to deny itBut the feeling was much too Much too strong<br />Could this be loveDeep down insideTearing me apartI feel it in my heart<br />Constantly, you’re on my mindThinking about you all the timeI can’t sleep no matter what i doI just keep on thinking ‘bout you<br />Why do i feel this wayWhen i know you have someoneThat you’re seeing each and everydayShould i play this gameOf just being you friend when i know That’s not where i want it to end<br />How could this be wrongWhen it feels so strongTearing me apartI feel it in my heart<br />No i don’t want to start No troubleBetween you and i and the loverBut i must tell you what i’m going throughEverytime you walk by I see love in your eyes<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>Ordinary Love Mymp<br />This could’ve be just another day but its day was standing hereNo need for words its all been said in the way you hold me near I was alone on this journey you came along to comfort me everything in life i want is right here cozChoThis is not your ordinary love, ordinary loveI was not prepare enough to fall so deep in love This is not your ordinary love, ordinary love You were the first to touch my heart And everything’s right here with your extraordinary love IiI get so weak when you look at me i get lost inside your eyes Sometimes a magic is hard to believe but you’re here right before my very eyes You brought joy to my world setting me so free i want you to understand that you’re everything that i breathe rep cho BridgeFrom the very first time that we kissed i know that i just couldn’t let you go from this day on remember this that you’re the only one that i adore cant we let this last forever this cant be real coz it feels so good to me so rep cho<br /></div></strong></span><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>Sa Kanya ( Sa Kanya Parin Babalik ) Mymp<br />Title: sa kanyaArtist: mympAlbum: beyond acoustics<br />1st verse:<br />Namulat ako at ngayo'y nag-iisa Pagkatapos ng ulanBagama't nakalipas na ang mga sandaliAy nagmumuni kung ako'y nagwagiPinipilit mang sabihin na ito'y wala sa akinNgunit bakit hanggang ngayon, nagdurugo pa rin<br />chorus:<br />Sa kanya pa rin babalik sigaw, ng damdaminSa kanya pa rin sasaya bulong ng puso koKung buhay pa ang alaala ng ating nakaraanAng pagmamahal at panahon alay pa rin sa kanya<br />2nd verse:<br />At sa hatinggabi ay nag-iisa na lang Ay minamasdan ang larawan moAt ngayo'y bumalik nang siya'y kapiling paAlaala ng buong magdamagKung sakali man isipin na ito'y wala sa akin Sana'y dinggin ang tinig kong nag-iisa pa rin<br />(repeat chorus)(adlib)(repeat chorus)<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>Jopay Mayonnaise<br />Jopay, kamusta ka na?Palagi kitang pinapanood, nakikitaJopay, pasensya ka naWala lang kasi Akong makausap makasama<br />*'wag ka ng mawala'wag ka ng mawala ngayon<br />**dadalhin kita sa aming bahay'di tayo mag-aawayAalis tayo sa tunay na mundo(2x)<br />Jopay, kamusta na ba?Buti ka paPalagi kang masayaJopay, buti na langNariyan kaHindi ako nag-iisa<br />***<br />Sa tunay na mundo....<br />(instrumental poh yan. medyo matagal.. :)<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>***Day You Said Goodnight Hale<br />The day you said goodnight<br />Take me as you are,Push me off the road.The sadness,I need this time to be with you.<br />I'm freezing in the sun,I'm burning in the rain.The silence, i'm screaming,Calling out your name.<br />*and i do reside in your light.Put out the fire with me and find.Yeah you'll lose the side of your circles.That's what i'll do if we say goodbye.<br />**to be is all i gotta beAnd all that i see,And all that i need this time.To me the life you gave meThe day you said goodnight.<br />The calmness in your face,That i see through the night.The warmth of your light is pressing unto us.You didn't ask me why,I never would have known oblivion is falling down.<br />Repeat *<br />Repeat **<br />If you could only know me like your prayers at nightThen everything between you and me will be all Right.<br />Repeat **<br />She's already taken,She's already taken,She's already taken me.She's already taken,She's already taken,She's already taken me.The day you said goodnight.<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>hahahaha...<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>yun yung mga gusto kong mga songs....<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>yun na muna...wala na kong taym..baka di ko pa to mapost.....sige...take </strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>care...hehehehe...bye...<br /></strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#33ff33;"><strong>bye ulet....</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112047118512873811?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1120037420930755402005-06-29T17:29:00.000-07:002005-06-29T02:30:20.936-07:00<strong>hay naku..grabe tong araw na to....nakakapagod...sa simula pa lang..walang tubig kaninang umaga...nag-igib pa ako sa baba...anyways....<br /><br />sa chemistry kanina....hahaha...good start...25/25 ako sa exercise about convertion...madali lang naman talaga eh...ako lang ang perfect....(xempre wala si jai...)tapos...okay lang yung topics...hindi gaanong kahirap katulad kay maam pangie noon at kay maam ad.chem...hay....<br /><br />sa zoology naman....nagquiz kami...mga 6/20 or 7/10 ako..kasi hindi ko binasa yung mga tao...hindi ko natandaan...nagdiscuss ule si maam balatazar...<br /><br />sa theo naman kanina...hmmm...ano ba??? walang masayadong especial....<br /><br />sa filipino...hehehe..absent si maan gualvez<br /><br />sa psychology...nagdiscuss lang din si maam rea<br /><br />sa logic...yun nagdiscuss.at maagang nagdismiss kasi naintindihan na namin agad yung lesson...<br /><br />SA CHEM LAB... madaming nangyari...nagrush ako ng visuals na later on hindi ko nagamit kasi naglinis lang kami ng mga apparatus..at NAKABASAG AKO NG TEST TUBE...yun...tapos...si tina sobrang kinukulet ako kanina...sila ephraim nga nung umaga sobra kung makaasar..hay..si maam medina...ang kulet din...nakiki DASAS na din??? oo kaya....yun...puwede daw pala yung may collar na lab gown...<br /><br />nung pauwe....punta ako ng OSA at nakilala ko yung classmate nila carina at nicole at ayen....yun kuwentuhan...<br /><br />ngayong araw na to...hmmm....okay lang...<br /><br />nagjollibee pala kami kanina....kami nila jas...hay naku...issue nga kami ni jasmine sa 2e2...biruin mo naman kami na daw??? hindi namin alam pareho...at ang monsary namin... march 3??? ano yun??? ewan ko...<br /><br />ngayon ang dami kong issue...<br /><br />kay cessa...na hanggang ngayon ay may feelings pa rin daw ako...<br /><br />kay jasmine na girlfriend ko na daw sabi ng 2e2...<br /><br />kay tina..na crush ko...na nadedevelop na daw ako...<br /><br />kay melai?? kasama ba yun???<br /><br />hay...ewan..basta ngayon...may girlfriend ako..si rose...hay..nagkabalikan na pala kami...nung sunday lang...kasi sabi niya..mahal pa rin daw niya ako..kaya ayun...ewan ko nga..pero there's this emptiness na napunan ulet...ewan...basta nakakapagod ang araw na ito...<br /><br />bukas pala may recollection kami..kaso lang...may quiz pa rin kami sa music...kaya late pa rin ako matutulog...<br /><br />hay naku...science major na nga ako...<br /><br />sa muli...<br /><br />usap tayo???<br /><br />bye...</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-112003742093075540?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1119438136054260102005-06-22T04:00:00.000-07:002005-06-22T04:02:16.060-07:00<strong>eto na naman ako..wala na naman akong masabi...alam mo ba..kanina...nagsusulatan kami nila jas...mukha nga kaming tanga eh...from 5th floor ng Zoology...punta kami ng 115 para bigay mga sulat tapos takbo kame ng 305 for theo...di ba weird???hay...ang hirap talaga mapalayo sa mga frens...nyway..katatapos ko lang mag online ng NSTP...okay naman kaso nakakatamad...sakit sa mata...ano pa ba...hmm...alam mo ba si tina kanina ang kulet...sobra...may nagkacrush pa nga sa kanya eh...yung taga music...sobrang titig sa kanya...kainis nga eh...pero ayaw nya dun...anyways....alam mo sobrang i am starting to like na nga eh...hindi lang kasi dahil sobrang demure nya..makulet din siya...super talaga...kakausapin mo tapos kakanta ng yung sa surf..yung kanta ng kambal...ang kulet talaga....inaasar nga ako nila deda kanina na aminin ko na daw...neknek nila...hay....now im more relieved than yesterday...siguro dahil sa worries ng PE at nung tumawag pa si tita....ngayon...wala na si jai sa chem namen...sabi nga nila deda...kami na lang daw ang mag-uusap ni maam medina...pero hindi naman siya ganun kasungit...i like her naman....makulet din minsan....ano pa ba...sa mga subjects...siyempre todo recite ako...naman...dagdag grade din yun....sa logic sa simula...medyo boring...pero i came to like it na..kaso lang si maam hindi ako agad tinatawag....huli ako dahil iba naman daw..its okay...hay..ano pa ba....sa chem maaga kaming dinismiss kasi wala munang ginagawa...wala pa kasi kaming lab manual...sa monday pa....sa zoo naman kanina...30 minutes lang kame...sa theo...yun....lang masayadong nangyari...sa filipino...okay siya...okay naman siyang magturo eh...hindi nakakaantok...tapos...yung psyche...alam mo ba si van super kulet nung filipino....inaasar ako kay tina...kasi nasa harap ko lang si tina...sabi niya super titig daw ako...sa pysche..20/20 ako sa assignment...good start...tapos pinabasa pa yung work ko..ang haba nga eh...di ko expected yun kasi rush talaga yun...anyway...di kami masyado nagclass kasi walang projector...hay naku...bukas educs at music...buti na lang shortened period..hanggang 10 lang ako bukas....at makakapagduty ako...at hopefully makakapagrenue na ako bukas....sana naman....klasm8s pala kami nila chiqui, marven, ephraim sa PE....hehehe..kala ko mag-isa lang ako....ano pa ba...wala na akong masabi...alam mo ba kanina sa OSA....sobrang kulet nung mga nagduduty..sila ate jennifer at si kuya joel....ang kulit nila...daldal ng daldal....walang tigil ang mouth...magseseven na ng gabi...bukas uwi na ako ng bulacan...kakausapin kasi ni tita si mama....ay...may pasok pala si mama...panu yun???ewan...bahala na....sa umaga na lang siguro..punta ako sa bday nila cha n tikya...may inuman daw..pero di ako iinom...ako pa....yun nga palang gift ko kay krisha hindi ko pa tapos...madami pang hindi nakakapagsign....at yung picture...wala pa....ano ba yan???hay naku...tapos makakatulog na naman ako mamayang gabi....wala namang masyadong assigments....yung educ 202 lang...kopya na lang ako bukas...tinatamad na ako....hay...dis day is lighter than yesterday...sana mas pa bukas...nagtext pala si rose kanina....syempre tanong kung nagbreakfast o naglunch na ako....hay naku....nag email pala ako kay tita...ewan ko lang kung makakarating...lagi kasing failed ang delivery ng mga email ko sa kanya...eto pala yung sinabi ko....<br /><br />ay sana naman makarating na to...kasi sobrangt tagal ko ng nageemail...wala pang nakakarating...ngayon...medyo okay pa ang school....wala pang sakit ng ulo...yung assigment namin sa psychology 20/20 ako...tapos ipinabasa pa sa akin yung gawa ko sa harap ng class namen....yun lang muna tita..baka kasi magfail na naman tong email ko...ingat kayo lagi diyan...i miss you...i love you...<br /><br />yun na yun..wish ko makarating...ay magpapadala pa pala ako sa kanya ng picture ko...sana makarating....sige na...wala na akong masabi...bye...bukas ulet....</strong><blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-111943813605426010?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-13839279.post-1119352426853220122005-06-21T04:09:00.000-07:002005-06-21T04:13:46.856-07:00<div align="justify"><span style="font-family:arial;font-size:85%;color:#cc33cc;"><em>hay..another day has passed...halos one week na ako dito sa uste...katatapos lang ng kuwentuhan namin nila ate louie sa room 215...wala kasi kaming zoology lab kanina....kaya ayun...nagkita kami and then..yun na...we started sharing stuffs together...pero i miss those..alam mo yung tipong kuwentuhan to the maxx...hay naku..miss ko na ang 1e1....nakakainis nga kasi hindi ako nakasama sa walking tour kanina....inasikaso ko kasi yung pe ko....kung hindi...mawawalan ako ng iskolarship....kainis....pero okay na din...ang pe ko...basketball pa rin pero tuesday na ng 1-3....hay...i must make it....alam mo ba kaninang umaga....madaling araw pa pala nun..tumawag si tita sa akin....nakalimutan ko na nga kung bakit...pero we talked about an hour...3 times nga siyang tumawag..lahat napag-usapan namin..pati yung tungkol kila mama....what was really touching yung sinabi niya na "pinagpag-aral kita kasi anak na kita...kung lilingunin mo kami ng tito ben mo in the future..nasa iyo yun..." alam mo yun...tipong..bakit???i love them both so much...yung tipong parang their my backbone na nga eh...hay....pero sinabi ko naman na i will never turn them down...tapos pagkasabi ko noon...naiyak si tita...alam ko yun..naramdaman ko....pinatahan ko nga siya eh...she was so desperate to have a child...kahit isa lang...pero they were not yet blessed with one...hay naku...pero sabi ko nga...ako na lang ang anak niya....hay..tapos kanina naman...madami rin kaming napagkuwentuhan nila ate louie...si ate louie pa...kasama namin si jai...si deda...shane at grace...hay naku...i miss 1e1 na talaga...nakakainis kasi eh...pero sabi ko nga..everything happens for a reason...walang by chance lang...god has plans....alam mo yun...alam mo ba kanina...naiyak din ako nung nakausap ko si tita...i feel that im so blessed to have her...nanay ko na nga iyon eh...hay...ang galing magdiscuss ni maam carillo....sobrang galing..madami akong natutunan...at si tina kanina...sobrang kulet...kasi kumuha kami ng pond water na nakalagay sa bote ng mineral water...tapos uminom siya ng baon niya...nagjoke kami na pond water yun...tapos niyang uminom...sabi ba naman ng "ahhhh.." yung sobrang kulet....hay..alam mo ba may nabasa ako kanina sa phone ni cessa...may micheal...may i miss you then hindi ko na nabasa yung iba...siguro nga hindi talaga kami...tinext ko pala si rose...nagsorry ako sa kanya kasi i was so narrow minded and childish noong nagbreak kame...hay...alam mo ba marami pa akong gagawin sa bahay...magbabasa pa ako sa chem....hay naku...si maam pa..hay....may date pa pala kami ni cha....punta na ako sa dorm niya..sige...exit na ako....bye...</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13839279-111935242685322012?l=dasaslouie.blogspot.com' alt='' /></div>SpongeLouiehttp://www.blogger.com/profile/14816248734703985372noreply@blogger.com0